میلاد مظهر علم و عزت و عدالت و سخاوت و شجاعت اسد الله الغالب، علی بن ابیطالب(ع)، مبارک باد
امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرمودند:
اى بندگان خدا همانا بهترين و محبوبترين بنده نزد خدا، بنده اى است كه خدا او را در پيكار با نفس يارىداده است،آن كس كه جامه زيرين او اندوه، و لباس رويين او ترس از خداست.
چراغ هدايت در قلبش روشن شده و وسائل لازم براى روزى او فراهم آمده و دورى ها و دشوارى ها را بر خود نزديك و آسان ساخته است.
حقايق دنيا را با چشم دل نگريسته، همواره به ياد خدا بوده و اعمال نيكو، فراوان انجام داده است.
از
چشمه گواراى حق سيراب گشته، چشمه اى كه به آسانى به آن رسيد و از آن
نوشيده سيراب گرديد. در راه هموار و راست قدم برداشته، پيراهن شهوات را از
تن بيرون كرده، و جز يك غم، از تمام غم ها خود را مى رهاند،... «نهج البلاغه،خطبه 87»
تا که بر لب نامت ای زیباترین، می آورم
آسمان ها را تو گویی بر زمین می آورم
تو طلوع آفتابی، من اذان مغربم
زیر لب نام امیرالمؤمنین می آورم

دور یا نزدیک بودنش, پیر و جوان بودنش, خندان و اخمو بودنش..
همین که هست
دلگرمی من را کافیست....
صدای گامهای پدر به من آرامش میدهد
در کلام روز امروز منفورترینِ کارها نزد خداوند را از دیرگاه و زبان معصومین(علیهم السلام) مرور میکنیم:
در
کتاب کافی از عبداللّه بن محمّد به نقل از امام صادق(علیه السلام) آمده
است که مردی از قبیله خثعم نزد رسول خدا آمد و گفت: منفورترین کار نزد
خداوند چیست؟ آن حضرت فرمود: «شرک ورزیدن به خداوند». پرسید: پس از آن
چیست؟ فرمود: «بُریدن از خویشان. پرسید: «پس از آن چیست؟ فرمود: ترک امر به
منکر و نهی از معروف1".
امام سجّاد علیهالسلام در دعای بسیار
زیبایی که در سجده خود میخواندند منفورترین کارها نزد خداوند را اینگونه
بیان میدارند:" بارالها! اگر تو را نافرمانی کردم، در مورد محبوبترین
چیزها نزدت، یعنی ایمان به تو، از تو فرمان بردم، و تو را بدین سبب بر من
منّت است و مرا بر تو منّتی نیست؛ و در مورد منفورترین چیزها نزدت، یعنی
اینکه برایت فرزندی یا شریکی قرار دهم و بخوانم، نافرمانی تو را نکردم؛ و
تو را بدین سبب بر من منّتی است و مرا بر تو منّتی نیست2".
رسول
خدا(صلی الله علیه واله) نیز در این باره چنین میفرمایند: " نزد خداوند
متعال، هیچ چیز محبوبتر از جوان توبهکار و نزدش هیچ چیز منفورتر از پیری
که همچنان گناه میکند، نیست. در میان نیکیها هیچ نیکیای نزد خداوند
متعال، محبوبتر از نیکیای که در شب جمعه و یا روز جمعه به جای آورده
شود، نیست و در میان گناهان نیزهیچ گناهی نزد خداوند متعال، منفورتر از
گناهی که در شب جمعه یا روز جمعه انجام شود، نیست3".
آن حضرت همچنین
فرمودند: "هیچ چیز نزد خداوند عزّ وجلّ، منفورتر از بخل و بدخویی نیست که
این یک، همانگونه که سرکه عسل را تباه میکند، ایمان را تباه میکند".
امام
صادق(علیه السلام) نیز به نقل از پدرانشان میفرمایند: «محبوبترین تسبیح
نزد خداوند عزّ وجل، "سُبحه حدیث" و منفورترین سخن نزد خداوند عزّ وجلّ ،
"تحریف" است». پرسیدند: «ای رسول خدا! معنای سُبحه حدیث چیست؟».
فرمود:
"آن است که انسان، چون درباره آزمندی و باطل دنیا بشنود، غمگین گردد و در
آن هنگام، به یاد خدا افتد. تحریف نیز مانند این است که شخص بگوید: من
درماندهام، دستم نمیرسد و چیزی ندارم".
ایشان (امام صادق(علیه السلام)) همچنین منفورترین حالتِ بنده نزد خداوند عزّ وجلّ، را هنگامی میدانند که شکمش پُر باشد.
منبع: ایسنا
امشب اگر قبول نشود دعـا از عجائب است...
زیرا كه عرش گشوده ي ليلة الرغايب است..
اي كاش روز جمــــعه كه از راه مي رسد...
ديگر كسي نگويد اربابــــ غـايب است...

شب عاشقان بی دل چه شب دراز باشد
روایتی از پیامبر(صلی الله علیه واله) از اشتیاق به ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه)
پیامبر
اسلام(صلی الله علیه واله) در حدیثی طولانی پس از اشاره به دیدن نور ائمه
اطهار در شب معراج و درخشندگی نور حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) در میان
آنها می فرماید: خوشا به حال کسی که او را ملاقات کند، خوشا به حال کسی که
او را دوست بدارد و خوشا به حال کسی که به او معتقد باشد. و این گونه بود
که اشرف کائنات نیز به خیل منتظران پیوست و منطق وحی از این انتظار و سوز و
گداز پرده برداشت، آنجا که فرمود: بگو به راستی غیب از آنِ خداست، پس
منتظر باشید که من نیز به همراه شما از منتظرانم.
امیرمؤمنان علی
(علیه السلام) نیز در یک خطبه پرشور از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) به
عنوان؛ برترین قلة شرف، دریای بیکران فضیلت، پناه بی پناهان، پیکارگرهمیشه
پیروز، شیر بیشه شجاعت، قهرمان دشمن شکن، ویرانگر کاخ های ستم، شمشیر
برّنده خداوند و... یاد می کند، و آنگاه دست روی سینه می گذارد و آهی از دل
برمی کشد و می فرماید: آه، چقدر مشتاق دیدار اویم.
در روایات مختلف
از دیگر ائمه نیز در باب اشتیاق دیدار ظهور حجت الهی حضرت مهدی(عجل الله
تعالی فرجه) سخنان زیبایی برجای مانده است از جمله آنکه شیخ الائمه حضرت
امام صادق(علیه السلام) در حدیثی مفصل از اشتیاق درک دولت ششمین فرزند خویش
می فرمایند: اگر من زمان او را درک می کردم، همه عمر دامن خدمت به کمر می
بستم. آنگاه حضرت در ادامه گرفتاری شیعیان را در عصر غیبت بازگو کرده، می
فرماید: از چشم مؤمنان سیل اشک برای آن حضرت سرازیر خواهد شد.
حضرت
مهدی(عجل الله تعالی فرجه) حجت الهی و امیر روزگاران، آخرین سلاله عترت و
ذخیره الهی است که خلایق به برکت حضرت روزی می خورند و به واسطه وجود مقدس
ایشان زمین و آسمان پا برجاست؛ همانگونه که در دعای عدلیه می خوانیم" بیمنه
رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء".
امام زمان(عجل الله
تعالی فرجه) نجات دهنده بشر از الحاد و گمراهی و رهنمای نیکی هاست، با
ظهورش تمدن عظیمی در گیتی رخ می دهد و چنان سعادتی در زمین نصیب مردمان می
شود که عقلها همه حیران می مانند. حال در اعمالمان بیندیشیم که در قبال
الطاف چنین مولایی کاری کرده ایم؟ تنهایی امام و مولایمان را نادیده
انگاشته و به زندگی روزمره سرگرمیم، به غیبت عادت کرده و نفهمیدیم همه
مشکلات و گرفتاری ها به خاطر غیبت ولی و سرپرستمان است؛ پس بیایید برای
پایان گرفتاری و عذابی که بشر امروز هر روز بیش از گذشته در آن فرو می رود،
کاری کنیم و دست به دعا ببریم، همانگونه که امام هادی(علیه السلام) در
کلام نورانی خویش یکی از اصلی ترین وظایف ما را دعا برای فرج تعیین کرده و
فرمودند: علیکم بالدعاء و انتظار الفرج. در روایات دعا محبوبترین اعمال نزد
خدا و کلید رحمت و مغز عبادت معرفی شده است و چه بهتر در لیلة الرغائب،
بهترین دعا که فرج امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) است را از خداوند مسئلت
کنیم.
برای لیلة الرغائب عملی از رسول خدا(صلی الله علیه واله) ذكر شده است كه فضیلت بسیاری دارد که بدین قرار است:
روز پنج شنبه اول آن ماه روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد مابین نماز مغرب و عشاء دوازده ركعت نماز اقامه شود كه هر دو ركعت به یك سلام ختم می شود و در هر ركعت یك مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحید خوانده شود. و چون دوازده ركعت به اتمام رسید، هفتاد بار ذكر" اللهم صل علی محمد النبی الامی و علی آله" گفته شود. پس از آن در سجده هفتاد بار ذكر "سبوحٌ قدوسٌ رب الملائكة والروح" گفته شود. پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذكر "رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انك انت العلی الاعظم" گفته شود. دوباره به سجده رفته و هفتاد مرتبه ذكر "سبوح قدوس رب الملائكة والروح" گفته شود. در اینجا می توان حاجت خود را از خدای متعال درخواست نمود. ان شاء الله به استجابت می رسد.
پیامبر اكرم(صلی الله علیه واله) در فضیلت این نماز می فرماید:
كسی كه این نماز را بخواند، شب اول قبرش خدای متعال ثواب این نماز را با
زیباترین صورت و با روی گشاده و درخشان و با زبان فصیح به سویش می فرستد.
پس او به آن فرد میگوید: ای حبیب من، بشارت بر تو باد كه از هر شدت و سختی
نجات یافتی. میّت میپرسد تو كیستی؟ به خدا سوگند كه من صورتی زیباتر از
تو ندیدهام و كلامی شیرین تر از كلام تو نشنیدهام و بویی، بهتر از بوی تو
نبوئیدهام. آن زیباروی پاسخ میدهد: من ثواب آن نمازی هستم كه در فلان شب
از فلان ماه از فلان سال به جا آوردی. امشب به نزد تو آمدهام تا حق تو را
ادا كنم و مونس تنهایی تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دمیده
شود و قیامت بر پا شود، من سایه بر سر تو خواهم افكند.
منبع :شیعه نیوز
(تحف العقول ، ص ۵۱۱)
شهادت جانسوز امام هادی علیه السلام را به تمامی شیعیان و محبین آن حضرت تسلیت می گوییم

ترجمه: ای جابر! چه کسی از خداوند تبارک و تعالی درخواستی کرده و خداوند درخواست و خواهش او را نپذیرفته و به او عطا نکرده است، یا اینکه چه کسی به خداوند توکل و تکیه کرده و خداوند او را کفایت ننموده است؟!
یا اینکه چه کسی است که به خداوند اعتماد و اطمینان کرده و خداوند او را نجات و رهایی نداده باشد؟
شرح: از حضرت باقر(علیه السلام) روایت شده است که حضرت به جابر جُعفی فرمودند:
ای جابِر! چه کسی است که از خداوند درخواست کند و خداوند به او عطا نکند؟!
حضرت میخواهند بفرمایند که چنین چیزی نشدنی است؛ «مَن هذَا الَّذی سَأَلَ اللَه تَبارَکَ وَ تَعالی فَلَم یُعطِهِ»، به تعبیر ما یعنی کسی را به من نشان بده که از خدا در خواست کرده و خدا به او عطا نکرده باشد؟!
«وَ مَن یَتَوَکَّلَ عَلَیهِ فَلَم یَکفِهِ»، نشانم بده ببینم! کیست که کارش را به خدا واگذار کند و خداوند او را کفایت نکرده و کارش را انجام ندهد؟!
«وَ مَن وَثِقَ بِهِ فَلَم یُنجِهِ» نشانم بده ببینم! کیست که اعتماد به خدا کند و تکیه گاهش خدا باشد، اما خدا او را نجات ندهد و از گرفتاری رهایی نبخشد؟!
در اینجا سه سؤال پشت سر هم مطرح شده است؛ اگر کسی واقعاً از خداوند درخواست کند و غیر او را کارساز نداند، خدا هم عطا میکند، هم کفایت میکند و هم او را نجات میبخشد؛ در این شکی نیست!
بله! در هر زمانی این طور است؛ اما در برخی ظرفهای زمانی اجابت تسریع میشود؛ برخی مکانها هم همین طور هستند، مثلاً در مشاهد مشرفه، مساجد و... زمانها نیز مانند مکانها، در سرعت اجابت مدخلیت دارند.
یکی از زمانهایی که در بین سال به این مطلب اختصاص دارد، «ماه رجب» است. در روایتی از پیغمبراکرم است که حضرت فرمودند: خداوند، فرشتهای را در آسمان هفتم قرار داده است که: «یُقالُ لَهُ الدّاعی»، اسمش «جارچی» است. «داعی» به معنای جارچی، یعنی کسی که کارش جار زدن است؛ وقتی ماه رجب وارد میشود، این فرشته از شب تا به صبح فریاد میزند:
«طُوبی لِلذّکِرین طُوبی لِلطّائِعینَ»، خوشا به حال کسانی را که در این ایام و شبها به یاد خدا بوده و ذاکر الله تعالی هستند و از او اطاعت میکنند. «وَ یَقُولُ اللهُ تَعالی»، آن ملک میگوید: خداوند شبهای ماه رجب میفرماید: «وَیَقُولُ اللهُ تَعالی اَنَا جَلیسُ مَن جالِسَنی»، من همنشین کسانی هستم که با من همنشین شوند!
«وَ مُطیعُ مَن اَطاعَنی»، این خیلی بالا است! اطاعت میکنم کسانی را که از من اطاعت کنند!
«وَ غافِرُ مَن اَستَغفَرَنی»، میآمرزم کسانی را که از من درخواست غفران و آمرزش نمایند!
«اَلشَّهرُ شَهری وَ اَلعَبدُ عَبدی وَ الرَّحمَة ُرَحمَتی»، این ماه، ماه من است! بنده، بنده من است! و رحمت، رحمت من!
«مَن دَعانی فی هذَا الشَّهر ِ اَجَبتُهُ»، هر کس در این ماه، مرا بخواند و صدایم بزند، جوابش میگویم!
«وَ مَن سَئَلَنی اَعطَیتُهُ»، اگر کسی از من درخواستی کند به او عطا مینمایم!
«وَ مَن ِ اَستَهدانی هَدَیتُهُ»، اگر کسی از من راهنمایی بخواهد او را راهنمایی میکنم!
این روایت، روایت مفصلی است. میفرماید: من این ماه را ریسمانی بین خود و بندهام قرار دادهام، «وَ فَمَنِ اعتَصَم َ بِهِ وَصَلَ اِلیَّ»، هر کس این ریسمان را بگیرد، به من میرسد. ماه رجب، ماه خداوند، ماه رحمت خداوند و وسیلهای برای رسیدن به خداوند است.
در روایتی امام صادق(علیه السلام) از پیغمبر اکرم(صلی الله علیه واله) نقل میکند که: ماه رجب، ماه استغفار امت من است؛ بعد میفرماید: رجب را «اَصبّ» گویند، چون رحمت خدا در این ماه به امت من زیاد ریزش میکند؛ ماه رجب چنین ماهی است. لذا حضرت فرمودند: زیاد در این ماه بگویید: «أستَغفُرِ اللهَ وَ اَسئَلُهُ التَّوبَةَ»؛ ایشان برای استغفار دیگر سقف هم نمیگذارند، بلکه میفرمایند: زیاد استغفار کنید و در این ماه از رحمت الهی که بر شما ریزش میکند بهره بگیرید!
منبع :شیعه نیوز
اول: وضو را باتوجه و حضور قلب انجام دهد از امام رضا(علیه السلام) روایت شده که وضو موجب طهارت و تزکیهی دل است (وسائل الشیعه 1/367 ابواب وضو باب1 حدیث 9)
دوم: در عظمت نماز و در روایاتی که دربارهی نماز وارد شده تأمّل نماید.
سوم: مانند کسی نماز بخواند که گویا با نماز وداع میکند و دیگر فرصت نماز خواندن را نخواهد یافت (مجالس صدوق و ثواب الاعمال عن ابن ابییعفور قال «قال ابوعبدالله الصادق7 اذا صلّیت صلاة فریضة فصلّها لوقتها صلاة مودّع یخاف ان لا یعود الیها ابدا»)
چهارم: وقتی روبه قبله مینماید سعی کند که دنیا و مافیها و خلق و آنچه به آن مشغولند را فراموش نماید و قلب خود را از آنها تهی نماید.
پنجم: به معانی نماز توجه نموده و نماز را با تأنّی و آرامش بخواند
ششم: اینکه بداند از آن هنگام که وارد نماز میشود، تا آن لحظه ای که از نماز خارج می شود، خدای تعالی به او رو کرده و نظر مینماید، و ملکی بالای سر او ایستاده و میگوید: ای نمازگزار اگر میدانستی چه کسی به تو نظر مینماید و با چه کسی مناجات میکنی هرگز از او رو بر نمیگرداندی و ابداً از جای خود بر نمیخواستی (کافی عن ابیجعفر7 قال: «قال رسولالله (صلی الله علیه واله) اذا قام العبد المؤمن فی صلاته نظر الله عزوجل الیه (اقبل الله الیه) حتی ینصرف ... و وکّل الله به ملکاً قائماً علی رأسه یقول له ایها المصلی لو تعلم من ینظر الیک و من تناجی ما التفتّ و لازلت من موضعک ابداً» وسائل الشیعه ابواب اعداد فرائض باب 8 حدیث 5 از کافی)
هفتم: اینکه بداند که در حال نماز از بالای سرش تا کرانهی آسمان، رحمت خدا براو سایه انداخته و ملائکه الهی از اطراف او تا افق سماء او را در بر گرفتهاند. (عنه (صلی الله علیه واله) ... و اظّلته الرحمة من فوق رأسه الی افق السماء و الملائکة تحفّه من حوله الی افق السماء...» وسائل الشیعه ابواب اعداد فرائض باب 8 حدیث 5 از کافی)
هشتم: آنچه در نماز مکروه است به جا نیاورید و به آنچه فضیلت نماز را می افزاید اهتمام نمائید مثل انگشتر عقیق به دست نمودن و لباس پاکیزه پوشیدن و خود را خوشبو نمودن و شانه و مسواک زدن.
منبع:خبر آنلاین
آه میان مایی و با ما غریبه ایی ؟
افسوس... چه غفلتی، چه بلایی، کسی چه میداند! تمام روز و شبت را همیشه تنهایی، کسی چه میداند! برای مردم شهری که با تو بد کردند چگونه گرم دعایی؟ کسی چه می داند! تو خود برای ظهورت مصممی اما نمیشود که بیایی، کسی چه میداند! کسی اگر چه نداند، خدا که میداند:
فقط معطل مایی، کسی چه می داند...

دعا کنید تا من اجابت کنم چرا دعا می کنیم و به اجابت نمی رسد؟!
امام علیه السلام در پاسخ فرمودند :
قلب و فکر شما در هشت چیز خیانت کرده است از این رو دعایتان مستجاب نمی شود.
1- شما خدا را شناخته اید، اما حق او را ادا نکرده اید به همین سبب، شناخت شما سودی به حالتان نداشته است.
2- شما به فرستاده او ایمان آورده اید سپس با سنّتش به مخالفت برخاسته اید. ثمره ی ایمان شما کجاست؟
3- کتاب او را خوانده اید، ولی به آن عمل نکرده اید، گفتید: شنیدیم و اطاعت کردیم و سپس به مخالفت برخاستید.
4- شما می گویید از مجازات و کیفر خدا می ترسید، اما همواره کاری انجام می دهید که شما را به آن نزدیک می کند.
5- می گویید به پاداش الهی علاقه دارید، اما همواره کاری انجام می دهید که شما را از آن دور می کند.
6- نعمت خدا را می خورید و حق شکر او را ادا نمی کنید.
7- به شما دستور داده که دشمن شیطان باشید و شما طرح دوستی با او می ریزید. ادعای دشمنی با شیطان دارید، اما عملا" با او مخالفت نمی کنید.
8- شما عیوب مردم را فراروی خود گذاشته اید و عیب های خود را پشت سر افکنده اید. با این حال چگونه انتظار دارید که دعایتان مستجاب شود در حالی که خودتان درهای آن را بسته اید؟ تقوا پیشه کنید. اعمال خویش را اصلاح کنید. امر به معروف و نهی از منکر کنید تا دعای شما به اجابت برسد. *
امیرالمومنین در نهجالبلاغه حکمت 337 میفرمایند:
دعا کننده بدون عمل مانند تیرانداز بدون کمان است.

