X
تبلیغات
منتظران ظـهور
منتظران ظـهور
یا اهل العالم ... بَقِيَّةُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

میرسد روزی که بی چون و چرا می بینمت

میرسد روزی که ای شـاه وفـا می بینمت

عامـل وصــل من و تو ذوق بـارانی بود

میرسد روزی کـه با حال بـکا می بینمت

میرسد روزی که تـکیه میدهی بـر کـعبه

در کنار خــانه ی امن خــدا می بینمت

  من امید وصـل دیدار تو را دادم به دل  

یـوسف گـمگشته ی خـیرالـنسا می بینمت

یابن طاها یابن یاسین یابن طور آقای من

شاه دین حبل المتین کهف الوری می بینمت


برچسب‌ها: شعر مهدوی


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه چهارم اردیبهشت 1393 توسط ياس منتظر

مهدی جان!

جانها به فدای یک لحظه سرور و شادمانی شما

امامنا المبین و کهفنا الحصین ! اسعد الله ایامکم

ولادت پرنور مادر گرامیتان، بانوی عالمین ، حضرت فاطمه اطهر سلام الله علیها

بر حضرت شما مبارکباد

خداوند متعال سرور شما را به ظهور پرنورتان کامل بفرماید!

آمین یا رب العالمین




نوشته شده در تاريخ شنبه سی ام فروردین 1393 توسط ياس منتظر

ابو عبدالله حسین بن حمدان می گوید:

شهر قم از کنترل خلیفه خارج شده بود و هر شخصی را برای تصدّی منصب حکمرانی می فرستادند، مردم از ورود او جلوگیری نموده و با او می جنگیدند.

خلیفه مرا به همراه لشکری برای در دست گرفتن اوضاع قم مأمور کرده و به سوی آن شهر فرستاد.

من با لشکری حرکت کردم، وقتی به منطقه «طرز» رسیدیم، برای استراحت توقّف نمودیم. به قصد شکار حرکت کردم. صیدی را هدف قرار دادم اما فرار کرد.

مسافت زیادی را به دنبال او طی نمودم تا این که به نهری رسیدم. همین طور در مسیر رود مشغول حرکت بودم که به محلی رسیدم که بستر رودخانه گسترده و باز بود.

در این هنگام، از دور مردی را دیدم که بر اسبی سفید سوار بود، به من نزدیک شد. عمّامه ای سبز بر سر داشت و یک جفت کفش سرخ در پا و چهره خود را چنان پوشیده بود که تنها چشمانش دیده می شد.

وقتی کاملا نزدیک شد گفت: ای حسین!

او بدون لقب و کنیه مرا مورد خطاب قرار داد.

گفتم: چه می خواهی؟

گفت: چرا در مورد ولایت صاحب الامر (علیه السلام) تردید می کنی؟ و چرا خُمس مالت را به اصحاب ما نمی دهی؟


برچسب‌ها: حکایت

ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 توسط ياس منتظر

سیزدهم جمادی الثانی

رحلت همسر امیر المومنین  علیه السلام جناب ام البنین علیها السلام تسلیت باد

نام مبارک آن حضرت فاطمه، و کنیه شریفش ام البنین است . پدرآن بانوی مکرمه جناب حزام بن خالد و مادرشان لیلی دخترشهید بن ابی عامر است.

ایشان از حضرت امیر المومنین دارای چهار فرزند شدند،

قمر بنی هاشم (علیه السلام)، عبدالله ، جعفر و عثمان

که هر چهار پسر در کربلای معلا در رکاب امام زمان خودشان،

حضرت امام حسین علیه السلام

به شهادت رسیدند




نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393 توسط ياس منتظر

نجيب الدين (كه از علماى بزرگ زمان خودش بوده است ) نقل مى فرمود: يك شب در قبرستان بودم . ديدم چهار نفر بطرف قبرستان مى آيند و يك جنازه اى روى دوششان است . من جلو رفته و از آوردن جنازه در آن وقت شب اعتراض كردم و گفتم اين عمل شمابه من اينطور مى رساند كه شما انسانى را كشته ايد و نيمه شب قصد دفن آن جنازه را داريد كه كسى از راز و اسرارتان سر در نياورد.

گفتند: اى مرد خيال بد نكن زيرا مادرش با ماست . ديدم پيرزنى جلوآمد. من گفتم اى مادر چرا نيمه شب جوانت را بقبرستان آورده اى ؟گفت : چون جوان من معصيت كار بوده خودش چند وصيت كرده :

اول : چون من از دنيا رفتم طنابى بگردنم بينداز و مرا در خانه بكش و بگو خدايا اين همان بنده گريزپا و معصيتكارى است كه بدست سلطان اجل گرفتار شده او را بسته و نزد تو آوردم باو رحم كن .

دوم : جنازه ام را شبانه دفن كن كه كسى بدن مرا نبيند و از جنايات من ياد كند و معذب شوم .

سوم : اينكه بدنم را خودت دفن كن و لحد بگذار كه خداوند موهاى سفيد تو را ببيند و بمن عنايتى فرمايد و مرا بيامرزد، درست است كه من توبه كرده ام و از كرده هايم پشيمانم ولى تو اين وصيتهاى مرا انجام بده .

وقتى كه جوانم از دنيا رفت ريسمانى بگردنش بستم و او را كشيدم ناگهان صدائى بلند شد و گفت : اَلا اِنَّ اَوْلِياء اللّه هُمُ الْفائِزُون بابنده گنه كار ما اينطور رفتار نكن ما خود مى دانيم با او چه كنيم .خوشحال شدم (كه توبه او پذيرفته شده ) و او را بطرف قبرستان آوردم

من از پيرزن خواهش كردم كه دفن پسرش را به من واگذار كند. او هم اجازه داد بدن را در قبر گذاشتم همينكه خواستم لحد را بچينم آيه اى را شنيدم كه بگوشم رسيد اَلا اِنَّ اَوْلِياء اللّه هُمُ الْفائِزُوناز اين داستان اينطور نتيجه ميگيريم كه توبه شخص ‍ گنه كار مورد قبول واقع شده و خدا دوست ندارد بنده گنه كارش كه توبه كرده مورد اهانت قرار گيرد.


كتاب هماى سعادت


برچسب‌ها: حکایت


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و یکم فروردین 1393 توسط ياس منتظر

امام رضا (علیه السلام) فرمودند، كه حضرت على (علیه السلام ) فرموده:

هنگامى كه پيامبر خدا (صلی الله علیه وآله)تعليم اذان را شروع فرمود، جبرئيل‏ با براق بر حضرتش نازل شد، ولى براق در برابر حضرت سركشى كرد.

در اين حال جبرئيل به براق گفت: آرام باش اى براق، زيرا كسى بر تو سوار نشده است كه عزيزتر و گرامى ‏تر از پيامبر در نزد خداى متعال باشد، پس از اين كلام براق آرام گرفت.

پيامبر (صلی الله علیه وآله) فرمودند: من بر براق سوار شدم تا زمانى كه به حجابى رسيدم، كه ميان من و خداى عزّ و جلّ حايل بود. در اين حال از آن سوى حجاب ملكى خارج شد و گفت: اللَّه اكبر، اللَّه اكبر.

پيامبر فرمود: جبرئيل را گفتم، اين فرشته كيست؟

جبرئيل گفت: قسم به كسى كه تو را به مقام نبوت كرامت بخشيده، تا به حال من اين فرشته را نديده ‏ام.

سپس فرشته گفت: اللَّه اكبر، اللَّه اكبر.

از آن سوى حجاب فرياد بر آمد، راست گفت بنده من، من بزرگترم، من بزرگترم.

پيامبر فرمود: سپس فرشته گفت: شهادت مى ‏دهم كه خدايى جز خداى يگانه نيست، گواهى مى ‏دهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست. از آن سوى حجاب صدا آمد كه، راست گفت بنده من، خدايى جز من نيست.

پيامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: فرشته گفت: گواهى مى ‏دهم كه محمد فرستاده خداست. شهادت مى‏ دهم كه محمد فرستاده خداست. از آن سوى حجاب ندا آمد كه راست گفت بنده من، من محمد را به رسالت فرستادم.

پيامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: سپس فرشته: گفت بشتابيد به سوى نماز، بشتابيد به سوى نماز.

از آن سوى حجاب فرياد برآمد كه، راست گفت بنده من و- مردم‏ را- به عبادت من فرا خواند.

پيامبر فرمود: سپس فرشته گفت: بشتابيد به سوى رستگارى، بشتابيد به سوى رستگارى.

از آن سوى حجاب ندا آمد كه، راست گفت بنده من و- مردم را- به عبادت من فراخواند، به تحقيق رستگار شد هر كس كه به اقامه نماز مواظبت داشته باشد.

پيامبر فرمود: پس در آن هنگام خداى عز و جل شرافت و كرامت مرا بر آفريدگان نخستين و آخرين كامل ساخت.

پی نوشت :

صحيفة الإمام الرضا عليه السلام / ترجمه حجازى، ص69.

منبع: افکارنیوز




نوشته شده در تاريخ شنبه نهم فروردین 1393 توسط ياس منتظر

هوای شهر بهاری ولی غـم انگیز است

بهار اگر تو نباشی شبیه پائیز است

دلـم هوای تو کرده چه میشود آیــی

ببین که کاسه صبرم ز غصه لبریز است

قسم به عصمت زهـرا کسی که در قلبش

ولایـت تو ندارد فقیر و بی چیز است

به انـتظار قدومت مسافر زهــرا(س)

ببین که جمعه به جمعه گدا سحر خیز است

بـه عالمی نـفروشم دمی ز حالم را

که انتظار فرج قیمتی ترین چیز است

شنیده ام که به سختی جدا شدند از هم

در شـکسته که با مـادرت گلاویز است

فقط تویی که زیارت نموده ای هر شب

امام زاده ی نازی که بین دهلیز است

یگانه مرهـم یـاس شکسته سیـنه بـیا

غریـب خسـته دل و دلـبر مدینه بـیا

شاعر : محمود مربوبی


برچسب‌ها: شعر مهدوی


نوشته شده در تاريخ شنبه دوم فروردین 1393 توسط ياس منتظر

در دو عـالم جلال ما زهراست
رمـز تغییر حـال مـا زهراست
عـیـد بــا فـاطمـیـه مـی آیــد
ذکر تحویل سال ما زهــراست



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1392 توسط ياس منتظر

ایام فاطمیه شهادت حضرت فاطمه الزهراء سلام الله علیها به دست غاصبین خلافت و دشمنان خاندان رسالت تسلیت باد

لعن الله یا قاتلیک ، یا بنت رسول الله

ازپا افتاده پا و ز کار افتاده دست

بازو به نـاتوانی من گــریه می‌کند

گلهــای من هنوز شکــوفا نگشته‌اند

شــبنم به باغبانی من گریـه می‌کند




نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1392 توسط ياس منتظر

اسحاق بن عمار مى ‏گويد: هنگامى كه در كوفه بودم، برادران مؤمن زيادى به ديدنم مى‏ آمدند و من دوست نداشتم مشهور شوم. و مى‏ ترسيدم از اين كه مشهور شوم شيعه هستم.

به همين جهت به غلام خود دستور دادم هر كس به ديدن من آمد و مرا خواست بگو اين جا نيست. در آن سال به سفر حج رفتم. هنگامى كه امام صادق عليه السّلام را ملاقات نمودم با من مانند هميشه نبود و با من سنگين برخورد نمود. عرض كردم: فدايت گردم. چرا اين گونه با من برخورد مى ‏نماييد. فرمودند: زيرا تو با مؤمنين آن گونه برخورد مى‏ كنى.
عرض كردم: فدايت گردم من فقط از معروف شدن مى‏ ترسيدم و خدا خوب مى‏ داند كه چقدر آنها را دوست دارم.

فرمودند: اى اسحاق! از ديدار با برادران مؤمنت دلتنگ نشو. زيرا همانا هنگامى كه مؤمن برادر مؤمن خود را ملاقات نموده و به او خوش ‏آمد بگويد، خداوند براى او تا روز قيامت خوش ‏آمد مى‏ نويسد. و هنگامى كه دست دادند خداوند صد رحمت بين انگشتان شست آنها نازل مى ‏نمايد كه نود و نه تاى آن از آن كسى است كه دوستش را بيشتر دوست دارد.
آنگاه خداوند با روى خود به آنها رو كرده و به دوستى كه دوستش را بيشتر دوست دارد، بيشتر رو مى‏ نمايد. و هنگامى كه معانقه نمودند، غرق در رحمت خداوند مى‏ گردند. و هنگامى كه فقط به خاطر خدا، نه بخاطر هدفى از اهداف دنيايى، در كنار هم توقف نمودند، به آنها مى‏ گويند:
خدا شما را آمرزيد. عمل خود را از نو شروع كنيد. هنگامى كه احوالپرسى را آغاز نمودند، فرشتگان به همديگر مى‏ گويند از آنها دور شويد. زيرا سرّى دارند كه خدا آن را پوشانيده است.عرض كردم: فدايت گردم چگونه آنها سخنان ما را نمى‏ نويسند، در حالى كه خداى عز و جل فرموده است «سخنى نمى‏ گويد، مگر اين كه نگهبان آماده ‏اى نزد اوست»؟1در اين هنگام فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نفس عميقى كشيد.

آنگاه گريه كردند، به گونه‏ اى كه محاسن او از اشكش تر شد و فرمودند: اى اسحاق! همانا خداى متعال فقط به فرشتگان ندا مى‏ دهد كه هنگام ملاقات دو مؤمن براى بزرگداشت آنان در كنار آنها نباشند (و اين بدين معنى نيست كه كسى سخنان آنها را نمى ‏شنود) و وقتى فرشتگان سخنان آنها را نمى‏ نويسند و از كلام آنها آگاهى ندارند، داناى نهان و آشكار كه مراقب هميشگى آنان است، از سخنان آنها آگاهى دارد.

پس اى اسحاق! به گونه‏ اى از خدا بترس كه گويا او را مى ‏بينى. زيرا اگر تو او را نمى‏ بينى، او قطعا تو را مى‏ بيند. و اگر فكر مى‏ كنى كه او تو را نمى ‏بيند، كافرشده ‏اى. و اگر بدانى كه او تو را مى ‏بيند و گناه خود را از مخلوقات او پنهان كنى و آن گناهان را براى او آشكار سازى، او را در حد بى‏ مقدارترين بينندگان خود دانسته ‏اى.

1-ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ. سوره ق (۵۰): آيه ۱۸.
2-ثواب الأعمال و عقاب الأعمال / ترجمه بندرريگى، 316و317.


برچسب‌ها: حکایت


نوشته شده در تاريخ دوشنبه نوزدهم اسفند 1392 توسط ياس منتظر
'
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
.: Themes By Blog Skin :.