" <BGSOUND src="http://www.bachehayeghalam.com/media/sound/tavashih06.wma" loop=infinite>

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

PRASIE TO MOHAMMAD AND MOHAMMAD DYNASTY

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن العسکری

صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه

الساعة و فی کل الساعة

ولیاً و حافظاًو قائداً

وناصراًو دلیلاًو عیناً

حتی تسکنه ارضک

طوعاًو تمتعه

فیها طویلاً

تقدیم به پیشگاه مولی صاحب الزمان ، قطب عالم امکان ،

 امام عالمیان ، ناموس دهر ، مدار عصر ، ولّی امر ،

حضرت بقیة الله ، حجة بن الحسن ،

صلوات الله و سلامه علیه ،

با امید دیدار چهرۀ تابناکش

در آروزی به پایان رسیدن

 دوران غم بار غیبتش

و با انتظار روز ظهور

 مقدّسش

آغاز امامت حضرت مهدی ارواحنا و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء

را به تمام شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام

تبریک عرض میکنم

انا بقیة الله فی ارضه والمنتقم من اعدائه

منم باقیمانده حجتهای الهی در زمین ،منم انتقام گیرنده از دشمنان خداوند

بار خدایا .. حق را یاری رسان و باطل را نابود گردان ، که براستی باطل نابود شدنی است ،از شیعیان و یارانم کسانی را بر من وارد گردان که مایه روشنایی دیده باشند و سبب  تقویت و پشتگرمی ، و آنان را در پناه و امان خویش قرار ده به حق مهربانیت ای مهربانترین مهربانان .

                                                                      الامام المهدی (عج) – البحار 94/378

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور         کلبه احزان  شود  روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده  حالت به  شود  دل بد مکن          وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

دلهای مشتاق در انتظار مقدم کسی می طپدکه شمع وجودش

محفل آرای بزم وجود است و دریای جودش

روح بخش هر موجود که

بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء

شیفتگان هر بامدادبا یاد او سر از خواب بر می دارند

و شبانگاهان از هجر روی او دیده تر می سازند

که این ستاره تابان از پس پرده غیبت به درآید

وخاک مقدمش توتیای دیده دلدادگان شود

آغاز امامت حضرت ولی عصر (عج)

آغاز امامت حضرت صاحب الامر علیه السلام و غیبت صغری آن حضرت پس از شهادت امام عسکری علیه السلام است که تنها فرزند آن حضرت بودند .

این روز عید شیعه و اولین روز امامت و خلافت آخرین خلیفه و حجت بر حق، منجی عالم بشریت حضرت بقیه الله الاعظم علیه السلام در سال 260 هجری است.

ولو أن أشیاعنا و فّقهم الله لطاعته علی اجتماع من القلوب فی الوفاء علیهم ،لما تأخر عنهم الیمین بلقائنا و لتعجّلت لهم السّعادة بمشاهدنتا علی حقّ المعرفة و صدقها منهم بنا ، فما یحبسنا عنهم إلا یتّصل بنا مّما نکرهه ولا نو ثره منهم .

اگر شیعیان ما – که خداوند آنان را بر طاعت خویش توفیق دهاد – در پایبندی به عهدی که با آنان بسته شده است هم دل می بودند و نسبت به ما حقیقتاً و براستی معرفت داشتند میمنت دیدار ما از آنان به تأخیر نمی افتاد و به زودی سعادت دیدارمان نصیب ایشان می شد . پس تنها چیزیکه آنها را از دیدار ما محروم می سازد کارهایی است که از آنها به ما   می رسد وما آنها را خوش نداریم و از آنان نمی پسندیم .

                                                                                      امام مهدی (عج) البحار الانوار 53/177

چند وظیفه ما  نسبت به امام زمان (عج)

فراهم آوردن مقدمات ظهور امام زمان با تقویت انقلاب اسلامی و پیروی از مقام معظم رهبری

در خواست کردن ازخدابرای ثابت قدم بودن درراه امام زمان وحفظ دین وایمان درزمان غیبت

به یاد امام بودن بویژه در روزهای دوشنبه , پنجشنبه و جمعه ها

خواندن دعاهای مربوط به ایشان مانند دعای ندبه و عهدو...

تازه نمودن عهد و بیعت با امام زمان (عج) در هر روز

غمگین بودن و گریه کردن در فرا ق امام زمان (عج)

به دست آوردن رضایت و خشنودی امام زمان (عج)

ذکر فضایل و مناقب امام زمان (عج) برای دیگران

صبر و شکیبایی نمودن بر سختیها در زمان غیبت

اظهار اشتیاق نسبت به دیدار امام زمان (عج)

مایوس نشدن در زمان غیبت امام زمان (عج)

کسب معرفت نسبت به امام زمان (عج)

محبت داشتن نسبت به امام زمان (عج)

ادای حق امام زمان (عج) مانند خمس

فرستادن صلوات برای امام زمان (عج)

تعیین نکردن وقت برای ظهور امام

اطاعت کردن از امام زمان (عج)

عرض سلام و اردات به ایشان

در حالت انتظار بودن حضرت

خدمت کردن به ایشان

و ...

روایتی برگزیده و پرمعنا دربارۀ ولایت

الحسین بن محّمدٍ  ، عن معلّی بن محمّدٍ ، عن محمّدٍ بن جمهورٍ قال:

حدّثنا یونس ، عن حمّادبن عثمان،عن الفضیل بن یسارٍ ، عن أبی جعفرٍ(ع)قال:

إنّ الله عزّوجلّ نصب علیّاً علیه السلام علماً بینه و بین خلقه ، فمن عرفه کان مؤمناً و من أنکره کان کافراً من جهله کان ضالاً و من نصب معه شیئاً کان مشرکاً و من جاء بولایته دخل الجنّة.

فضیل یسار از  حضرت باقر علیه السلام روایت کرده که فرمودند:

همانا خداوند عزتمند میان خود و آفریدگانش علی علیه السلام را برای پیش منصوب کردپس هر کس او را بشناسد مؤمن ، و هرکس انکارش کند،کافر

 هرکس به او جاهل باشد گمراه و آن که به همراه او دیگری را منصوب کند ، مشرک  و هرکس با ولایت او آید به بهشت در آید .

                                                                                           اصول کافی جلد 2 /369

قتل عمر بن خطاب لعنت الله علیه

در آخر شب نهم ربیع الاول سال 23 هجری عمر بن الخطاب از دنیا رفته است ، و قول اهل سنت روز چهارشنبه 26 ذی الحجه است.

این روز روز شادی اهل بیت علیهما السلام و ملائکه و ساکنان اعلی علیین و دوستان امیر المؤمنین  علیه السلام و اولاد طاهرین ایشان است چرا که در این روز نفرین  حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا(س) به اجابت رسید. روزی عظیم الشان است و روز سرور شیعه و عید بزرگ آنهاست . حضرت رسول (ص) این روز را عید قرار داده و امر کرده است که مردم نیز عید قرار دهند و اعمال آن را به جا آورند.

کسی که در این روز انفاق کند، خداوند او را می آمرزد. در این روز  اطعام برادران دینی و خوشبو کردن آنان و توسعه بر اهل و عیال و پوشیدن لباس جدید و شکر گزاری به درگاه خداوند متعال و عبادت نمودن مستحب است .

فضیلتها و اسمهایی برای این روز ذکر شده که از جملۀ آنهاست . عید الله اکبر ، غدیر ثانی ، عید فطردوم ، روز فرح شیعه ، عید اهل بیت علیهما السلام ، روز قتل منافق، روز قبولی اعمال ، روز پیروزی مظوم ، روز دوستی مؤمنین ، روز پرهیز ازکبائر ، روز نابودی ضلالت و گمراهی ، روز شکر گزاری.

ماجرای قتل عمر

عمربن خطاب به دست ابولؤلؤ که نامش فیروز و غلام مغیرة بن شعبه بود، چند ضربه خنجر خورد که منجر به مرگ او شد. بنابر مشهور هنگامی که ابولؤلؤ ضربه ها را بر عمر زد و خواست فرار کند، عده ای مانع شدند و 12 نفر را مجروح کرد که شش نفر آنها مردند.

ماجرا از این قرار بود که بعد از تکبیر نماز ابولؤلؤ جلو آمد ، و ضربه ای بر کتف و ضربه ای دیگر بر خاصره عمر زد. عمر افتاد، و عده ای جمع شدند و او را به خانه اش بردند.نزدیک بود خورشید طلوع کند که نماز را عبدالرحمن بن عوف با مردم خواند .

عمر در بستر مرگ

هنگامی که عمر را به خانه بردند مقداری نبیذ آوردند واو خورد ولی قسمتهای ضربت خورده خارج شد و معلوم نشد از کجا خارج شده زیرا با خون هم رنگ بود. لذا عده ای گفتند : خلیفه شیر بخورد زیرا سفید است و معلوم می شود.شیر را خورد و از محل ضربه ها خارج شد . حاضرین برای دل گرمی گفتند :«مانعی ندارد ضرری نمی زند»!اما ضربه های ابولؤلؤ کارگر شد و به خلیفۀ سابق ملحق شد . در روز سوم در کنار ابوبکر دفن شد .عمر مدت ده سال و شش ماه و چهار شب خلافت کرد. او اولین کسی بود که نام خود را امیر المؤمنین گذاشت، و ابوموسی اشعری اولین نفری بود که او را در منبر به این نام خطاب کرد .

بدعت عمر برای آیندۀ خلافت

عمر به ابن عباس گفت : این خلافت را به چه کسی واگذار کنم؟ او علی بن ابی طالب علیه السلام را پیشنهاد کردو گفت: شجاعت و فضیلت و قرابت وسبقت در اسلامش معلوم است . عمر گفت در طبع اومزاح است !ابن عباس گفت :دربارۀ عثمان چه می گویی ؟ عمر گفت: اگر او خلیفه شود بنی امیه را برگردۀ مردم مسلط می نماید .

ابن عباس گفت : در مورد طلحه چه میگویی ؟ عمر گفت: مردی متکبراست و پیامبر را با کلامی که روز نزول آیه حجاب گفت آزرده است . او هنگام نزول آیه حجاب گفته بود « وقتی از دنیا برود ما زنانش را به عقد خود در می آوریم »

ابن عباس گفت : دربارۀ زبیر بن عوام چه میگویی؟ گفت : او مرد شجاعی است ولی بسیار بخیل است . مردی بدخور و مفسد است ، که گاهی انسان و گاهی کافر است . در مورد سعد و قاص گفت :مردی متکبر ومتعصب است و به کار خلافت نمی آید.ابن عباس گفت: در مورد عبد الرحمن نظرت چیست ؟ عمر گفت: او مرد ضعیف القلبی است.

عمر هنگام مرگ خلافت را به شوری واگذار کرد و ابوطلحه انصاری را طلبید و به او گفت : بعد از مرگ من با پنجاه نفر از انصار با شمشیرهای کشیده شش نفر را در خانه عایشه حاضر کنید : علی بن ابی طالب علیه السلام عثمان ، طلحه ، زبیر، سعدبن ابی و قاص، عبدالرحمن بن عوف . آنگاه سه روز انها را مهلت دهید، وبعد از آن اگر چهار یا پنج نفر بر نظری متفق شدندو دویا یک نفر مخالفان آنان بودند ، مخالفین را به قتل برسانید، و اگر سه نفر نظری داشتند و سه نفر نظر دیگری داشتند، آن طرف که عبد الرحمن بن عوف در اوست مقدم بدارید وسه نفر دیگر را گردن بزنید، و اگر بعد از سه روز بر امری نفاق نکردند ، هر شش نفر را گردن بزنید.

شوری بعد از مرگ عمر

بعد از مرگ عمر خانۀ عایشه تشکیل شد ، وزبیر بن عوام پسر صفیه حق خود را پسر دایی خود امیر المؤمنین علیه السلام بخشید ! طلحة بن عبیدالله هم حق خود را به عثمان بخشید !! سعدبن ابی قاص هم حق خود را به عبدالرحمن بن عوف بخشید. عبدالرحمن به مسجد آمد و در جمع اصحاب به امیرالمؤمنین علیه السلام عرض کرد: من بیعت میکنم با شما به این شرط که عمل کنی به کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) وروش ابوبکر و عمر ! امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند : بلکه طبق کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) واجتهاد و رأی خود عمل میکنم .

عبدالرحمن این کلمات را سه بار به عثمان گفت ، و عثمان قبول کرد. بار سوم عبدالرحمن با عثمان بیعت کرد و دیگران هم بیعت کردند.غیر از بین هاشم و جمعی از بزرگان صحابه مثل عمار بن یاسر و مقداد بن اسود که بیعت نکردند.

اینک جا دارد چند سؤال مطرح شود:

1- در جنگ حدیبیه و جاهای دیگر چه کسی به پیامبر گرامی (ص) اعتراض کرد؟

2- چه کسی نسبت هذیان به پیامبر گرامی (ص) داد؟

3- چه کسی در خانۀ امیرالمؤمنین علیه السلام را آتش زد و گفت «قصد دارم خانه را با اهلش بسوزانم ،اگر چه فاطمه (س) در آن باشد؟

4- چه کسی محسن بن علی علیه السلام را کشت؟

5- چه کسی به قنفذ دستور داد تا به دختر پیامبر گرامی (ص) تازیانه بزند؟

6- چه کسی قبالۀ فدک را از حضرت صدیقه طاهره (س) گرفت و جسارت به صورت مبارک آن حضرت کرد؟

7-اولین کسی که دست روی دست گذاشتن را در نماز احداث کرد که بود؟

8- چه کسی گفت همۀ مردم از من باسواد ترند حتی پیرزنها ؟

9- از چه کسی هرگاه سوال می کردند و در جواب فرو می ماند، می گفت :اشتغال به دلالی و خرید و فروش، مرا مانع از یاد گرفتن مسائل شد؟

10- چرا هنگامی که شخصی از کوزه خلیفه خورد مست شد ؟!

و...

قتل عمربن سعد

عمربن سعد فرماندۀ ظالم لشکر یزید در این روز به دست مختار ثقفی به درک واصل شد .

شهادت امام حسن عسکری علیه السلام را به محضر امام عصر ارواحناه الفداه و تمام شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام

تسلیت عرض میکنم   

شهادت امام حسن عسکری علیه السلام

امام حسن عسکری علیه السلام در سال 260 هجری در سن 28 سالگی به دست معتمد عباسی به شهادت رسیدند معتمد به عباسیان سفارش می کرد که بر آن حضرت تنگ بگیرند. صدوق می فرماید : معتمد چندین  مرتبه امام حسن عسکری  علیه السلام را حبس کرد.

22 ساله بودند که امام هادی علیه السلام به شهادت رسیدند و مدت امامت آن حضرت شش سال بود. در شبی که فردای آن روز به شهادت رسیدند نامه های زیادی به مردم مدینه نوشته بودند .

هنگام نماز صبح ، بعد از آنکه امام عصر علیه السلام ان حضرت را وضودادند و جوشانده ای به حضرتش دادند به شهادت رسیدند.

وقتی مردم سامرا با خبر شدند، همۀ بازارها بسته شد و مردم کنار منزل ان حضرت جمع شدند. وزراء و اتباع خلیفه و بنی هاشم وعلویات داخل منزل بودند. در سامرا صدای شیون و گریه از هر سو به گوش می رسید و قیامتی بر پا شده بود.

امام زمان علیه السلام آن حضرت را غسل داده بعد از کفن آن حضرت بدن مطهر را جهت نماز آوردند. جعفر برادر  حضرت جلو آمد که بر بدن مبارک نماز بخواند. همین که خواست تکبیر بگوید امام زمان علیه السلام در حالی که طفلی گندمگون ،پیچیده موی، گشاده دندان مانند پارۀ ماه بودند از حجره بیرون آمدند و ردای جعفر را کشیدند و او را از ان مکان دور کردند و بر پدر بزرگوارشان نماز خواندند ، و آن حضرت را نزد قبر پدر بزرگوارشان حضرت امام هادی علیه السلام دفن نمودند.

جعفر این واقعه را برای معتمد نقل کرد. همه جا را در جستجوی حضرت گشتند، ولی اثری از آن حضرت ندیدند.

بسم الله الرحمن الرحیم

«اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا»

ماه ربیع الاول سرور و حزن را با هم در خود جای داده است روزهای این ماه پر خاطره  از شادی و اندوه اهل بیت علیهما السلام است ، که ذیلاً به تفصیل آنها می پردازم .

خبرهای خوشی همچون ولادت پیامبر گرامی اسلام (ص) لیلة المبیت و هجرت پیامبر (ص) ورود حضرت به مدینه  آغاز امامت امیر المؤمنین علیه السلام پس از شهادت پیامبر گرامی اسلام (ص) ولادت امام صادق علیه السلام آغاز امامت حضرت ولی عصر (عج) پس از شهادت پدر بزرگواشان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام روزهای بیاد ماندنی این ماه است . ازدواج پیامبر گرامی (ص) با حضرت خدیجه علیها السلام و ورود حضرت معصومه (س) به قم روزهای دیگری است که خاطره های خوشی را بر جای گذاشته است . مرگ عمربن خطاب لعنه الله علیه و یزدبن معاویه و عمربن سعید برگهای دیگری از دفتر شادی اهل بیت علیهم السلام در این ماه است .

آغاز وجوب نماز ، عمود دین اسلام روز دیگری است که هیچگاه فراموش نخواهد شد .

از سوی دیگر واقعۀ وحشتناکی در این ماه رخ داده که سر آغاز همۀ مصائب اهل بیت علیهم السلام است و آن هجوم به خانۀ وحی پس از دفن بدن مطهر پیامبر(ص) است . اولین روز خلافت غاصبانۀ معاویه ، ورود اهل بیت امام حسین علیه السلام به شام ( بنا بر قولی ) تخریب کعبه توسط یزید لعنة الله علیه نیز از آثار شوم سقیفه است که در این ماه رخ داده است شهادت امام حسن عسکری علیه السلام وفات حضرت سکینه علیها السلام نیز از حوادث این ماه است.

از جنگهای پیامبر گرامی اسلام جنگ بنی النضیر و جنگ دومة الجندل در این ماه بوده است .همچنین صلح امام حسن علیه السلام در این ماه اتفاق افتاده است .

مرگ موسی خلیفۀ عباسی ، معتصم عباسی ، داود بن علی حاکم ظالم مدینه ، مالک بن انس و احمد بن حنبل نیز در این ماه به وقوع پیوسته است .

تقویم ماه ربیع الاول

اول ربیع الاول

1- دفن بدن مطهر پیامبر گرامی اسلام (ص)

در نیمه شب اول ربیع بدن مطهر خاتم الانبیاء و المرسلین را امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام دفن فرمودند .

مصیبت و فاجعۀ رحلت پیامبر گرامی (ص) از یک طرف و بی احترامی به آن حضرت و توجه نداشتن مردم به غسل و کفن و دفن حضرت از طرف دیگر،داغهایی بود که بر دل مبارک امیر المؤمنین علیه السلام سنگینی می کرد. چنانکه با یاد تلخ آن روزها فرموده اند : «آیا بدن شریف پیامبر (ص) را رها می کردم و او را دفن ننموده برای خلافت و سلطنت بعد از او نزاع می کردو »؟!

شیخ مفید می فرمایند:«اکثر مردم در دفن پیامبر گرامی (ص) حاضر نشدند و نماز بر آن حضرت نخواندند ، چه اینکه بین انصار و مهاجرین مشاجره درامر خلافت بود. اعمش میگوید:پیامبرشان از دنیا رفت و مردم هم و غمی نداشتند جز آنکه عده ای بگویند:«امیر از ماست » و طایفۀ دیگری بگویند :«امیر از ماست »

هنگام رحلت پیامبر گرامی (ص) مغیره خطاب به ابوبکر و عمر گفت:اگر بعداً با مردم کاری دارید آنها را دریابید . لذا ابوبکر و عمر هنگام دفن پیامبر گرامی اسلام (ص) حاضر نبودند ، بلکه میان دیگران بودند که در سقیفه برای خود امیر انتخاب می کردند و قبل از انکه کنار بدن حضرت حاضر شوند، بدن مطهر دفن شد.

عبدالله بن حسن میگوید: به خدا قسم ابوبکر و عمر بر پیامبر (ص) نماز نخواندند ،و سه روز بدن مبارک آن حضرت دفن نشد ، ولی با این همه اهل سقیفه مشغول کار خود بودند .

حضرت باقر علیه السلام می فرمایند: مردم روز دوشنبه و شب سه شنبه را بر بدن آن حضرت نماز میخواندند ،و عموم مردم حتی خواص و نزدیکان حضرت بر بدن مبارک نماز خواندند، اما هیچ یک از اهل سقیفه بر غسل و کفن ودفن حضرت حاضر نشدند. امیرالمؤمنین علیه السلام بریده اسملی را برای خبر دادن نزد انان فرستاد ، ولی اعتنایی نکردند و بعد از دفن آن حضرت بیعت آنان هم تمام شد.

عایشه لعنت الله علیه در این باره اقراری دارد که جالب توجه است. او گفته است :«بخدا قسم ما از دفن پیامبر (ص) با خبر نشدیم تا اینکه صدای بیل و کلنگ را در شب چهارشنبه از حجره آن حضرت شنیدم » یعنی بعد از دفن متوجه شدیم.

2- لیلة المبیت

شب اول این ماه پیامبر گرامی (ص) از شر کفار از مکه به مدینه هجرت کردند . در آن شب آقا و مولایمان امیر المؤمنین علیه السلام جان نثاری فرموده به جای رسول گرامی اسلام (ص) در بستر ایشان خوابیدند، چه اینکه کفار قریش قصد کشتن حضرتش را داشتند. به این مناسبت آیه «و من الناس من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» « از مردم کسی هست که جان خویش را در راه رضایت خداوند می فروشدو خدابربندگان مهربان است» در شأن علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شد.

درشبی که امیر المؤمنین علیه السلام به جای پیامبر گرامی(ص) خوابیدند به حضرت جبرئیلو میکائیل خطاب رسید که من بین شما دونفر برادری قرار دادم و عمر یکی از شما را بیش از دیگری قرار دادم و کدامیک از شما ایثار می کند که عمر طولانی از آن دیگری باشد؟ هر دو عمر طولانی را اختیار کردند.

خطاب آمد :«به زمین نگاه کنید و ببینید که چگونه علی بن ابی طالب علیه السلام حیات خود را به برادرش پیامبر گرامی (ص) ایثار نموده و جای او خوابیده و جان خود را فدای جان او نموده است و به زمین بروید و او را از دشمنان حفظ کنید » آنان آمدند و جبرئیل بالای سر امیر المؤمنین علیه السلام و میکائیل سمت پاهای آن حضرت نشست و ندا کرد :«بخ بخ من مثلک یابن ابی طالب ، خداوند در جمع ملائکه به تو مباهات فرمود » اینجا بد که آیۀ شریفۀ « و من الناس

من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» نازل شد .

3- هجرت پیامبر گرامی اسلام (ص)

پیامبر گرامی (ص) 13 سال پس از بعثت به مدینه طیبه هجرت فرمود.

4- هجوم به خانۀ وحی

در این روز اولین هجوم به خانۀ امیر المؤمنین علیه السلام صورت گرفت . هنگامی که امیرالمؤمنین علیه السلام متوجه غسل و کفن و دفن پیامبر گرامی (ص) شد وغاصبین خلافت در سقیفه بودند،در شب چهارشنبه که اول ربیع الاول بود بدن مبارک آن حضرت را دفن فرمودو طبق وصیت پیامبر (ص) متوجه جمع آوری قرآن شد . آن حضرت فرموده بودند: « علی جان، تا سه روز از خانه خارج مشو وقرآن را جمع آوری کن ...»

در این ایام سه باربه منزل آن حضرت هجوم آورده اند :

- بار اول در روز اول ربیع بود که برای بیعت آمدند و آن حضرت فرمود که قسم یاد کرده ام که تا جمع قران تمام نشود از خانه بیرون نیایم و انان بازگشتند . پس از ان امیرالمؤمنین علیه السلام شبها صدیقه طاهره و حسنین علیهما السلام را بر در منازل اصحاب می بردند و طلب یاری می نمودند .

- بار دوم هفت روز بعد از دفن پیامبر(ص) بود که زبیر و عده ای دیگر در منزل امیرالمؤمنین علیه السلام جمع شده بودند. آن روز زبیر شمشیر کشید تا عمر را بکشد .

- بار سوم به منزل هجوم آوردند ،و پس از آتش زدن در منزل و ضرب و جرح صدیقة طاهره علیها السلام و کشتن حضرت محسن علیه السلام امیرالمؤمنین علیه السلام را با دست بسته بیرون بردند.

5- مسمومیت امام عسکری علیه السلام

امام حسن عسکری علیه السلام در اثر زهر مسموم شدند و بیماری حضرت آغاز گردید . بنابرقولی شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در سال 260 هجری در چنین روزی بوده است، و به قولی دیگر در چهارم ربیع الاول وبه قولی در هشتم ریع الاول بوده است .

سوم ربیع الاول

تخریب کعبه توسط یزید لعنت الله علیه

در سال 64 هجری به دستور یزید ملعون خانۀ کعبه را با منجنیق خراب کردند . این فاجعه یازده روز قبل از هلاکت یزید به وقوع پیوست .

پنچ ربیع الاول

وفات حضرت سکینه علیها السلام

حضرت سکینه علیهاالسلام دختر امام حسین علیه السلام 56 سال پس از واقعه کربلا ، در شب پنجم ربیع الاول سال 117 هجری در مدینه وفات کردند.

مادر ایشان حضرت رباب علیهاالسلام است که با هم در واقعۀ کربلا حضور داشتند و همراه با اسرا به کوفه وشام رفتند.

در صبح رحلتشان محمدبن عبدالله چهارصد دینار عطر و عود خرید و پیرامون تابوت ان حضرت در مجمره ها سوزانید .خالدبن عبدالملک حاکم مدینه که درنظر داشت با به تعویق افتادن تشیع جنازه بر اثر گرمی هوا به بدن مطهر جسارت شود گفت :«صبر کنیدمن برای نماز خواندن بر جنازه می آیم » ولی نیامد .

لذا جنازه مبارک آن حضرت تا شب دفن نشد . پس از آن حضرت سجاد علیه السلام – و به قولی یحی بن حسن علیه السلام و به قولی محمد بن عبدالله– بر جنازه آن حضرت نماز خواندند و آن حضرت را با احترام به خاک سپردند.

اللهم صل علی علی بن موسی الرضا ( ع) و کما جعلته حجة علی خلقک

خدایا درود فرست بر علی بن موسی الرضا(ع) چنانچه او را حجت بر خلق قرار دادی

السلام علی غوث اللهفان و من صارت به ارض خراسان خراسان

سلام بر آن آقایی که فریاد رس درماندگان است و آن بزرگوار که زمین خراسان بواسطه وجود مقدس او خراسان شد

من وصال دوست را بی درد و هجران یافتم         تا گشودم چشم ، خود را در خراسان یافتم

عاشقان در کوی جانان  جانفشانی  می کنند         نازم این طالع که جان درکوی جانان یافتم

بنده ام  رو کرده ام  بر کوی  مولایی  کریم         مورم  و  راهی  به   دربار  سلیمان  یافتم

هرغم ودردی که پیداشد به جسم و جان مرا        گه  زنامش گه  زیادش فیض  درمان یافتم

یا  رب  از من  در ازای  نا سپاسیها  مگیر        این  گران قیمت متاعی را که ارزان   یافتم

آرزویم  این بود  کاندر  جوارش  جان دهم          من  که هم  اندر جوار حضرتش جان یافتم

امام صادق علیه السلام می فرمایند :

«شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل ظینتنا ، یسوؤهم ما یسوؤنا و یسرهم ما یسرنا »

شیعیان ما جزئی از ما هستند که از اضافۀ طینت ما خلق شده اند .

 آنچه ما را ناراحت کند ،آنان را ناراحت می کند و آنچه ما را مسرور کند آنان را

 مسرور می نماید .

                                                                                                                                بحار الانوار 68 / 24/

آخر صفر شهادت امام رضا علیه السلام

حضرت ثامن الحجج مولانا علی بن موسی الرضا علیه السلام در سال 203 هجری بنا بر اصح دو سال پس از وفات حضرت معصومه علیها السلام به شهادت رسیدند . سن مبارک حضرت 49 یا 55 سال بوده است . بنا بر نقلی در 27 صفر حضرت امام رضا علیه السلام به شهادت رسیده اند . ولی مشهور آخر ماه صفر است . در 28 صفر مأمون لعنت الله علیه انگور مسموم یا آب انار زهر آلود را به اجبار حضرت امام رضا علیه السلام خورانید

گزیده ای از زندگی حضرت

هشتمین اختر تابناک ولایت حضرت امام علی بی موسی الرضا (ع) در یازدهم ذی القعده سال 148 هجری قمری از مادری به نام( تکتم)دیده به جهان گشود . پس از تولد حضرت ، مادر ایشان از طرف امام موسی کاظم علیه السلام

(طاهره) نام گرفتند .

حضرت را« علی » نام نهاده اند و ایشان  سومین نفر از چهار نفر  از امامان شیعه اثنی عشریه هستند که علی     نامیده اند .

اول : ابو الائمه  علی بن ابی طالب ( حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه)

دوم: امام چهارم علی بن الحسین ( زین العابدین علیه السلام )

سوم: امام هشتم علی بن موسی ( امام رضا علیه السلام )

چهارم:امام دهم علی بن محمد ( امام هادی علیه السلام )

کنیه حضرت

کنیه حضرت ، ابو الحسن است و از دوازده امام بزرگوارمان پنج امام ابوالحسن نامیده شده اند .

اول : حضرت امیر المومنین علیه السلام

دوم : حضرت زین العابدین علیه السلام

سوم: امام موسی بن جعفر علیه السلام

چهارم: امام رضا علیه السلام

پنجم: امام علی نقی ( هادی ) علیه السلام

لقب آن حضرت رضا(ع) است و از آن جهت رضا نامیده شدند که همه مردم چه از  دوست و دشمن ،موافق و یا مخالف از آن جناب راضی و خشنود بودند.

امام رضا علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارشان در زندان بغداد در سن سی پنج سالگی عهده دار مقام ولایت و رهبری گشتند و مدت امامت آن حضرت بیست سال به طول انجامید که ده سال آن معاصر با خلافت هارون الرشید،پنج سال معاصر با خلافت محمد امین و پنج سال دیگر معاصر با خلافت عبدالله بن مامون ( لعنت الله علیه ) بود .امام تاآغاز خلا فت مامون در زادگاه خود یعنی شهر مدینه طیبه اقامت داشتند ولی مامون پس از رسیدن به حکومت حضرت را به خراسان دعوت کرد و سر انجام حضرت به دست مامون لعنت الله علیه به وسیله انگور زهر آلود در روز بیست ونهم ماه صفر در سال 203 هجری قمری به فیض شهادت نائل آمدند. و هنگام شهادت پنجاه و چهار سال و سه ماه و نوزده روز عمر داشتند و در همان سرزمین  (خراسان)به خاک سپرده شدند .

حدیت سلسلة الذهب

یکی از احادیثی است که امام رضا علیه السلام از پدران خود تا حضرت علی علیه السلام و از ایشان تا پیامبر صلی الله و علیه و آله و از بیامبر ( ص) اسلام تا حضرت جبرئیل علیه السلام و از حضرت جبرئیل علیه السلام تا خداوند متعال نقل نمودند . و از آن جاکه سراسر این حدیث پیشوایان پاک قرار دارند این حدیث را حدیث سلسلة الذهب نامیده اند .

خداوند متعال می فرمایند :

کلمة لا اله الا الله حصنی فمن قالها دخل حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی

گفتن لا اله الاالله دژ جاودانی من است ، هر کس آن را بگوید وارد دژ من می گردد، و هر کس وارد دژ من شد از عذاب من ایمن می گردد.

و در ادامه حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند :

«لکن بشرطها و شروطها و انا من شروطها »

یعنی اقرار به توحید در صورتی ایمن بخش و نجات آفرین است که دیگر شرایط به آن ضمیمه گردد و یکی از شرایط آن است که بشر از حکومت معصوم کنار نرود و حکومت معصوم را کاملا بپذیرد و در حقیقت امام مسأله ولایت و حکومت معصوم را تکمیل کننده توحید می داند زیرا در غیر این صورت حکومت طاغوتها سبب می شوند که همان توحید نیز از میان برود .

روایت

روایت شده از دعبل خزاعی که وقتی  خواندم قصیده تائیۀ خود را برای حضرت رضا صلوات الله علیه چون رسید به این شعر خروج امام زمان (عج) ( یقول علی اسم الله بالبرکات ) حضرت امام رضا علیه السلام برخاستند و بر روی پاهای مبارک خود ایستادند و سر نازنین خود را خم کردند بسوی زمین پس از آنکه کف دست راست خود را بر سر گذاشته بودند فرمودند: ( اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا)

آزارهای مأمون نسبت به حضرت

مأمون  از آزار و  جسارت نسبت به حضرت کوتاهی نکرد و حتی حضرت را سه ماه در سرخس مقیداً زندانی کرد.

پس از ولایتعهدی ، ابتدای گرفتاری آن حضرت به خاطر معاشرت با مأمون منافق ملعون بود . او به حسب ظاهر در تعظیم و احترام حضرت می کوشید ، اما در باطن با آزار و اذیت حجت خدا را به مرگ خویش راضی نموده بود.

اخبار حضرت رضا علیه السلام بشهادت خود

بسند معتبر از آن جناب منقولست که گفت بخدا سوگند که هیچ یک از ما اهلبیت نیست مگر آنکه کشته می گردد و شهید می شود گفتند یابن رسول الله کی شما را شهید می کند ؟ فرمودند که بدترین خلق خداوند در زمان من، مرا شهید خواهد کرد به زهر و دور از یا رو یاور در زمین غربت مدفون خواهد ساخت پس هر که مرا در آن غربت زیارت کند حق تعالی مزد صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج کننده و عمره کننده و صد هزار جهاد کننده برای او بنویسد ودر زمره ما محشور شود و در درجات عالیه بهشت رفیق ما باشد. ایضا بسند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که حضرت رسول صلی الله و علیه و آله فرمود که پا ره ای از تن من در زمین خراسان مدفون خواهد شد هر مومنی که او را زیارت کند البته بهشت او را واجب می شود و بدنش بر آتش جهنم حرام می گردد.

علامه مجلسی در دیگر کتاب خود نقل کرده بسند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام  که فرمودند : زود باشد که کشته شوم بزهر و ستم و مدفون شوم در پهلوی هارون الرشید و بگرداند خدا تربت مرا محل تردد شیعیان و دوستان من پس هر که مرا در این غربت زیارت کند واجب شود برای او که من او را زیارت کنم در روز قیامت و سوگند می خورم بخدائی که محمد صلی الله و علیه وآله راگرامی داشته است به پیغمبری و برگزیده است او را بر جمیع خلایق که هر که از شما شیعیان نزد قبر من دو رکعت نماز کند البته مستحق شود آمرزش گناهان را از خداوند عالمیان در روز قیامت و به حق آن خداوندی که مار را گرامی داشته است بعد از محمد (ص) بامامت و مخصوص گردانیده است ما را بوصیت آن حضرت ، سوگند می خورم که زیارت کنندگان قبر من گرامیتر از هر گروهی اند نزد خداوند در روز قیامت .

مسمومیت حضرت

یاسر خادم می گوید : هر جمعه که آن حضرت از مسجد جامع مراجعت می کرد ، با بدنی عرق دار و غبار آلود دستها را به درگاه الهی بر می داشت و می فرمود :« بار الها اگر فرج و گشایش کار من در مرگ من است ، مرگ مرا برسان .» آن حضرت پیوسته در غم و حزن بود تا در غربت رحلت فرمود .

مأمون  پس از آنکه یک شبانه روز امر شهادت آن حضرت را کتمان کرد سراغ محمد پسر امام صادق علیه السلام و جماعتی از آل  ابو طالب فرستاد تا سلامت بدن امام را ببینند و پس از آن شروع به گریه و زاری نمود .

دفن بدن مبارک حضرت

پس از غسل وکفن و نماز بر بدن شریف حضرت که توسط امام جواد علیه السلام انجام شد آن حضرت را  جلوی قبر هارون در خانه حمید بن قحبطه ، مکان فعلی دفن کردند. بنا بر بعضی روایات مأمون از ترس فتنۀ مردم دستور به دفن شبانۀ حضرت دادند .

مدت امامت آن حضرت 20 سال بود . سن شریف امام جواد علیه السلام هنگام شهادت امام رضا علیه السلام 7 سال و چند ماه بود .

اقوال شهادت آن حضرت عبارتند از 23 ماه رمضان ، 17 صفر ، 27 صفر ، 14 صفر، 21 رمضان ، 23 ذی القعده . بزرگان شیعه در کتب مختلف ماه شهادت را صفر و روز آ نرا اکثراً آخر صفر ذکر کرده اند ولی 29 یا 30 روز بودن ماه صفر در سال شهادت را ذکر ننموده اند.

دانلود کد "لااله الا أنت" (سمت راست بالای وبلاگ)

ارم اتحاد وبلاگ نویسان ایران برای دانلود کد ارم به وب سایت

http://faranegar.blogfa.com

مراجعه کنید  

ایام حزن و اندوه اهل بیت علیهما السلام را به پیشگاه امام عصر ارواحنا و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء و به  مقام معظم رهبری و تمام شیعیان و محبین  اهل البیت علیهما السلام تسلیت عرض میکنم

پلیدی و سرکشی سفیانی

راویان حدیث در نفاق و بد سرشتی او باخدا و پیامبرش (ص) و حضرت مهدی (ع) اتفاق نظر دارند و روایاتی که شیعه و سنی دربارۀ شخصیت و کردار او نقل کرده اند یکسان یا تقریبا نزدیک بهم است ، چنانکه از این قبیل روایت شده است که گفت :

«سفیانی بدترین فرمانرواست ، دانشمندان و اهل فضل را می کشد و نابود می سازد و از آنها برای رسیدن به مقاصد خود یاری میخواهد هر کس سر باز زند او را به قتل می رساند »

و در جایی دیگر از ارطاة نقل شده است که گفت :

«سفیانی درمدت شش ماه کسانی را که نا فرمانی وی کنند می کشد و با ارّه آنها را سر می برد و در دیگها می پزد»

و از ابن عباس روایت شده است که گفت :

«سفیانی خروج میکند و دست به کشتار می زند حتی شکم زنان را میدرد و اطفال را در دیگهای بزرگ می جوشاند»

از امام باقر علیه السلام روایت شده است که فرمودند :

« اگر سفیانی را مشاهده کنی در واقع پلید ترین مردم را دیده ای . وی دارای رنگی بور و سرخ و کبود است ، هرگز سر به بندگی خدا فرود نیاورده مکه و مدینه را ندیده است می گوید : پروردگارا انتقام من با آتش است .»

فرهنگ وگرایش سیاسی سفیانی

روایت ، نشانگر این معناست که سفیانی فرهنگ و آموزش غربی دارد و چه بسا در همانجا نشو و نما کرده باشد . در کتاب غیبت طوسی که از بشربن غالب بصورت مرسل روایت شده است که گفت :

« سفیانی در حالیکه رهبری گروهی را به عهده دارد مانند شخص نصرانی صلیب برگردن دارد و از سرزمین رومیان روی می آورد »

در روایت کلمه منتصر آمده اما دراصل باید «متنصّر»باشد ، چنانکه در بحار ج 52 ص217 آمده است ، یعنی ، مسلمان مسیحی شده . و جمله « از سرزمین رومیان می آید » نیز نشانگر این است که او رهبری سیاسی غربی ها و یهودیان را بر عهده دارد و باحضرت مهدی (ع)که دشمن روم یعنی غربیهاست به نبرد می پردازد و با ترکان با هوادارن ترکها که بنظر ما روسها هستند وارد جنگ می شود . و سفیانی پایتخت خود را در حوادث زمان ظهور در پیشاپیش لشکر کشی حضرت مهدی (ع) از دمشق به رملۀ فلسطین منتقل می سازد همانجایی که طبق روایت شورشیان رومی در آنجا فرود می آیند .

بلکه به طوریکه پیداست ، به عنوان خط مقدم دفاعی بنفع یهودیان و رومی ها وارد پیکار با حضرت مهدی (ع) می شود وروایات ، بطوریکه خواهید دانست دربارۀ شکست او که به شکست یهودیان منتهی خواهد شد سخن میگوید .

همچنین دلیل دیگر بر گرایش وی به غربی ها این است که پس از شکست و کشته شدن او باقیماندۀ نیروهایش به سوی غرب می گریزند ، آنگاه یاران امام مهدی (ع) آنها را باز گردانده و بقتل می رسانند .

از ابن خلیل ازدی ، روایت شده است که گفت : از ابو جعفر ( امام باقر علیه السلام ) شنیدم که دربارۀ این آیه شریفه «وقتی آنان خشم و عذاب ما را احساس کنند از آن دیار می گریزند فرار نکنید و بازگردید به سوی آنچه اسراف می کردید و خانه هایتان . شاید از شما سئوال شود . » فرمودند :