" <BGSOUND src="http://www.bachehayeghalam.com/media/sound/tavashih06.wma" loop=infinite>

اللهم صل علی علی بن موسی الرضا ( ع) و کما جعلته حجة علی خلقک

خدایا درود فرست بر علی بن موسی الرضا(ع) چنانچه او را حجت بر خلق قرار دادی

السلام علی غوث اللهفان و من صارت به ارض خراسان خراسان

سلام بر آن آقایی که فریاد رس درماندگان است و آن بزرگوار که زمین خراسان بواسطه وجود مقدس او خراسان شد

من وصال دوست را بی درد و هجران یافتم         تا گشودم چشم ، خود را در خراسان یافتم

عاشقان در کوی جانان  جانفشانی  می کنند         نازم این طالع که جان درکوی جانان یافتم

بنده ام  رو کرده ام  بر کوی  مولایی  کریم         مورم  و  راهی  به   دربار  سلیمان  یافتم

هرغم ودردی که پیداشد به جسم و جان مرا        گه  زنامش گه  زیادش فیض  درمان یافتم

یا  رب  از من  در ازای  نا سپاسیها  مگیر        این  گران قیمت متاعی را که ارزان   یافتم

آرزویم  این بود  کاندر  جوارش  جان دهم          من  که هم  اندر جوار حضرتش جان یافتم

امام صادق علیه السلام می فرمایند :

«شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل ظینتنا ، یسوؤهم ما یسوؤنا و یسرهم ما یسرنا »

شیعیان ما جزئی از ما هستند که از اضافۀ طینت ما خلق شده اند .

 آنچه ما را ناراحت کند ،آنان را ناراحت می کند و آنچه ما را مسرور کند آنان را

 مسرور می نماید .

                                                                                                                                بحار الانوار 68 / 24/

آخر صفر شهادت امام رضا علیه السلام

حضرت ثامن الحجج مولانا علی بن موسی الرضا علیه السلام در سال 203 هجری بنا بر اصح دو سال پس از وفات حضرت معصومه علیها السلام به شهادت رسیدند . سن مبارک حضرت 49 یا 55 سال بوده است . بنا بر نقلی در 27 صفر حضرت امام رضا علیه السلام به شهادت رسیده اند . ولی مشهور آخر ماه صفر است . در 28 صفر مأمون لعنت الله علیه انگور مسموم یا آب انار زهر آلود را به اجبار حضرت امام رضا علیه السلام خورانید

گزیده ای از زندگی حضرت

هشتمین اختر تابناک ولایت حضرت امام علی بی موسی الرضا (ع) در یازدهم ذی القعده سال 148 هجری قمری از مادری به نام( تکتم)دیده به جهان گشود . پس از تولد حضرت ، مادر ایشان از طرف امام موسی کاظم علیه السلام

(طاهره) نام گرفتند .

حضرت را« علی » نام نهاده اند و ایشان  سومین نفر از چهار نفر  از امامان شیعه اثنی عشریه هستند که علی     نامیده اند .

اول : ابو الائمه  علی بن ابی طالب ( حضرت امیر المومنین صلوات الله علیه)

دوم: امام چهارم علی بن الحسین ( زین العابدین علیه السلام )

سوم: امام هشتم علی بن موسی ( امام رضا علیه السلام )

چهارم:امام دهم علی بن محمد ( امام هادی علیه السلام )

کنیه حضرت

کنیه حضرت ، ابو الحسن است و از دوازده امام بزرگوارمان پنج امام ابوالحسن نامیده شده اند .

اول : حضرت امیر المومنین علیه السلام

دوم : حضرت زین العابدین علیه السلام

سوم: امام موسی بن جعفر علیه السلام

چهارم: امام رضا علیه السلام

پنجم: امام علی نقی ( هادی ) علیه السلام

لقب آن حضرت رضا(ع) است و از آن جهت رضا نامیده شدند که همه مردم چه از  دوست و دشمن ،موافق و یا مخالف از آن جناب راضی و خشنود بودند.

امام رضا علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارشان در زندان بغداد در سن سی پنج سالگی عهده دار مقام ولایت و رهبری گشتند و مدت امامت آن حضرت بیست سال به طول انجامید که ده سال آن معاصر با خلافت هارون الرشید،پنج سال معاصر با خلافت محمد امین و پنج سال دیگر معاصر با خلافت عبدالله بن مامون ( لعنت الله علیه ) بود .امام تاآغاز خلا فت مامون در زادگاه خود یعنی شهر مدینه طیبه اقامت داشتند ولی مامون پس از رسیدن به حکومت حضرت را به خراسان دعوت کرد و سر انجام حضرت به دست مامون لعنت الله علیه به وسیله انگور زهر آلود در روز بیست ونهم ماه صفر در سال 203 هجری قمری به فیض شهادت نائل آمدند. و هنگام شهادت پنجاه و چهار سال و سه ماه و نوزده روز عمر داشتند و در همان سرزمین  (خراسان)به خاک سپرده شدند .

حدیت سلسلة الذهب

یکی از احادیثی است که امام رضا علیه السلام از پدران خود تا حضرت علی علیه السلام و از ایشان تا پیامبر صلی الله و علیه و آله و از بیامبر ( ص) اسلام تا حضرت جبرئیل علیه السلام و از حضرت جبرئیل علیه السلام تا خداوند متعال نقل نمودند . و از آن جاکه سراسر این حدیث پیشوایان پاک قرار دارند این حدیث را حدیث سلسلة الذهب نامیده اند .

خداوند متعال می فرمایند :

کلمة لا اله الا الله حصنی فمن قالها دخل حصنی و من دخل حصنی امن من عذابی

گفتن لا اله الاالله دژ جاودانی من است ، هر کس آن را بگوید وارد دژ من می گردد، و هر کس وارد دژ من شد از عذاب من ایمن می گردد.

و در ادامه حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند :

«لکن بشرطها و شروطها و انا من شروطها »

یعنی اقرار به توحید در صورتی ایمن بخش و نجات آفرین است که دیگر شرایط به آن ضمیمه گردد و یکی از شرایط آن است که بشر از حکومت معصوم کنار نرود و حکومت معصوم را کاملا بپذیرد و در حقیقت امام مسأله ولایت و حکومت معصوم را تکمیل کننده توحید می داند زیرا در غیر این صورت حکومت طاغوتها سبب می شوند که همان توحید نیز از میان برود .

روایت

روایت شده از دعبل خزاعی که وقتی  خواندم قصیده تائیۀ خود را برای حضرت رضا صلوات الله علیه چون رسید به این شعر خروج امام زمان (عج) ( یقول علی اسم الله بالبرکات ) حضرت امام رضا علیه السلام برخاستند و بر روی پاهای مبارک خود ایستادند و سر نازنین خود را خم کردند بسوی زمین پس از آنکه کف دست راست خود را بر سر گذاشته بودند فرمودند: ( اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا)

آزارهای مأمون نسبت به حضرت

مأمون  از آزار و  جسارت نسبت به حضرت کوتاهی نکرد و حتی حضرت را سه ماه در سرخس مقیداً زندانی کرد.

پس از ولایتعهدی ، ابتدای گرفتاری آن حضرت به خاطر معاشرت با مأمون منافق ملعون بود . او به حسب ظاهر در تعظیم و احترام حضرت می کوشید ، اما در باطن با آزار و اذیت حجت خدا را به مرگ خویش راضی نموده بود.

اخبار حضرت رضا علیه السلام بشهادت خود

بسند معتبر از آن جناب منقولست که گفت بخدا سوگند که هیچ یک از ما اهلبیت نیست مگر آنکه کشته می گردد و شهید می شود گفتند یابن رسول الله کی شما را شهید می کند ؟ فرمودند که بدترین خلق خداوند در زمان من، مرا شهید خواهد کرد به زهر و دور از یا رو یاور در زمین غربت مدفون خواهد ساخت پس هر که مرا در آن غربت زیارت کند حق تعالی مزد صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج کننده و عمره کننده و صد هزار جهاد کننده برای او بنویسد ودر زمره ما محشور شود و در درجات عالیه بهشت رفیق ما باشد. ایضا بسند معتبر از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که حضرت رسول صلی الله و علیه و آله فرمود که پا ره ای از تن من در زمین خراسان مدفون خواهد شد هر مومنی که او را زیارت کند البته بهشت او را واجب می شود و بدنش بر آتش جهنم حرام می گردد.

علامه مجلسی در دیگر کتاب خود نقل کرده بسند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام  که فرمودند : زود باشد که کشته شوم بزهر و ستم و مدفون شوم در پهلوی هارون الرشید و بگرداند خدا تربت مرا محل تردد شیعیان و دوستان من پس هر که مرا در این غربت زیارت کند واجب شود برای او که من او را زیارت کنم در روز قیامت و سوگند می خورم بخدائی که محمد صلی الله و علیه وآله راگرامی داشته است به پیغمبری و برگزیده است او را بر جمیع خلایق که هر که از شما شیعیان نزد قبر من دو رکعت نماز کند البته مستحق شود آمرزش گناهان را از خداوند عالمیان در روز قیامت و به حق آن خداوندی که مار را گرامی داشته است بعد از محمد (ص) بامامت و مخصوص گردانیده است ما را بوصیت آن حضرت ، سوگند می خورم که زیارت کنندگان قبر من گرامیتر از هر گروهی اند نزد خداوند در روز قیامت .

مسمومیت حضرت

یاسر خادم می گوید : هر جمعه که آن حضرت از مسجد جامع مراجعت می کرد ، با بدنی عرق دار و غبار آلود دستها را به درگاه الهی بر می داشت و می فرمود :« بار الها اگر فرج و گشایش کار من در مرگ من است ، مرگ مرا برسان .» آن حضرت پیوسته در غم و حزن بود تا در غربت رحلت فرمود .

مأمون  پس از آنکه یک شبانه روز امر شهادت آن حضرت را کتمان کرد سراغ محمد پسر امام صادق علیه السلام و جماعتی از آل  ابو طالب فرستاد تا سلامت بدن امام را ببینند و پس از آن شروع به گریه و زاری نمود .

دفن بدن مبارک حضرت

پس از غسل وکفن و نماز بر بدن شریف حضرت که توسط امام جواد علیه السلام انجام شد آن حضرت را  جلوی قبر هارون در خانه حمید بن قحبطه ، مکان فعلی دفن کردند. بنا بر بعضی روایات مأمون از ترس فتنۀ مردم دستور به دفن شبانۀ حضرت دادند .

مدت امامت آن حضرت 20 سال بود . سن شریف امام جواد علیه السلام هنگام شهادت امام رضا علیه السلام 7 سال و چند ماه بود .

اقوال شهادت آن حضرت عبارتند از 23 ماه رمضان ، 17 صفر ، 27 صفر ، 14 صفر، 21 رمضان ، 23 ذی القعده . بزرگان شیعه در کتب مختلف ماه شهادت را صفر و روز آ نرا اکثراً آخر صفر ذکر کرده اند ولی 29 یا 30 روز بودن ماه صفر در سال شهادت را ذکر ننموده اند.

ایام حزن و اندوه اهل بیت علیهما السلام را به پیشگاه امام عصر ارواحنا و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء و به  مقام معظم رهبری و تمام شیعیان و محبین  اهل البیت علیهما السلام تسلیت عرض میکنم

در ماه صفر ثقل حوادث بر دوش سنگینی میکند. ادامۀ عزای امام حسین علیه السلام ازیک سو، شهادت پیامبر (ص) و امام حسن مجتبی و امام رضا علیهما السلام از سوی دگر ، آغاز غصب خلافت حضرت علی علیه السلام از جهت دیگر مصائب پشت سر همی است که در این ماه باید سوگوار آن باشیم . مصائب معصومین دیگر از بیماری پیامبر(ص) آغاز میشود .شهادت آن حضرت  و آغاز مصائب حضرت زهرا (س) مرحله اول آن است و شهادت امام مجتبی (ع) و امام رضا علیه السلام سیر مصائب بعد است.

وفات حضرت سلمان ، شهادت عمار یاسر ، شهادت محمد بن ابی بکر و شهادت زیدبن علی بن الحسین علیه السلام وقایع دیگر است که در این ماه اتفاق افتاده است .

در کنار این مصائب ولادت موسی بن جعفرعلیه السلام  خبر خوشی است که در این ماه باعث سرور دوستان اهل بیت علیهما السلام میگردد.

امام صادق علیه السلام می فرمایند :

«شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل ظینتنا ، یسوؤهم ما یسوؤنا و یسرهم ما یسرنا »

شیعیان ما جزئی از ما هستند که از اضافۀ طینت ما خلق شده اند . آنچه ما را ناراحت کند ،آنان را ناراحت می کند و آنچه ما را مسرور کند آنان را مسرور می نماید .

                                                                                                                                 بحار الانوار 68 / 24/

تقویم حوادث ماه صفر

                            1- وارد کردن سر مطهر امام حسین علیه السلام به شام

1-  شهادت امام مجتبی علیه السلام

بنابر قولی در این  روز در سال 49 هجری امام مجتبی علیه السلام در سن 47 سالگی در مدینه به شهادت رسیدند. ولی اشهر بین علمای امامیه شهادت حضرت در آخر ماه صفر است .                                   

 ۲-  ولادت امام موسی بن جعفر علیه السلام

بنا بر مشهور در این روز (یکشنبه ) به سال 128 ه در «ابواء» بین مکه و مدینه حضرت موسی بن جعفر علیه السلام به دنیا آمدند . پدر والامقام آن حضرت امام صادق علیه السلام و مادر ایشان حمیدة المصفاة می باشند .

مشهور ترین لقبهای آن حضرت صالح ، صابر ، امین ، کاظم ، و مشهور ترین کنیۀ آن حضرت ابو الحسن است . اگر چه امیر المؤمنین علیه السلام و امام زین العابدین علیه السلام هم مکنی به این کنیه اند . ولی در کتب اخبار امام کاظم علیه السلام به ابو الحسن اول ، و امام رضا علیه السلام به ابو الحسن ثانی و از حضرت هادی علیه السلام به ابو الحسن ثالث تعبیر میکنند . البته  گاهی به خاطر تقیه ، آن حضرت به عنوان عبد صالح ، فقیه و عالم نیز تعبیر کرده اند .

اللهم صل علی علی بن موسی الرضا ( ع) و کما جعلته حجة علی خلقک

خدایا درود فرست بر علی بن موسی الرضا(ع) چنانچه او را حجت بر خلق قرار دادی

السلام علی غوث اللهفان و من صارت به ارض خراسان خراسان

سلام بر آن آقایی که فریاد رس درماندگان است و آن بزرگوار که زمین خراسان بواسطه وجود مقدس او خراسان شد

                                                                                       قسمتی از زیارت جوادیه ( ع)

من وصال دوست را بی درد و هجران یافتم         تا گشودم چشم ، خود را در خراسان یافتم

عاشقان در کوی جانان  جانفشانی  می کنند         نازم این طالع که جان درکوی جانان یافتم

بنده ام  رو کرده ام  بر کوی  مولایی  کریم         مورم  و  راهی  به   دربار  سلیمان  یافتم

هرغم ودردی که پیداشد به جسم و جان مرا        گه  زنامش گه  زیادش فیض  درمان یافتم

یا  رب  از من  در ازای  نا سپاسیها  مگیر        این  گران قیمت متاعی را که ارزان   یافتم

آرزویم  این بود  کاندر  جوارش  جان دهم          من  که هم  اندر جوار حضرتش جان یافتم

<< برای مشاهده بر روی ادامه مطلب کلیک کنید >>