" <BGSOUND src="http://www.bachehayeghalam.com/media/sound/tavashih06.wma" loop=infinite>

بیست و دوم ربیع الاول

جنگ بنی النضیر

در سال سوم هجرت غزوۀ بین النضیر واقع شد و یهودیان از مدینه بیرون رانده شدند .

بیست و سوم ربیع الاول

ورود حضرت معصومه به قم

در این روز در سال 201 هجری کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه علیها السلام به قم تشریف فرما شدند که 17 روز قبل از رحلت آن حضرت است .

آن حضرت با قدوم مبارک خود این شهر را متبرک گردانیدند ،و به خواست جناب موسی بن خزرج پسر سعد اشعری که از بزرگان قم بود، منزل او را منور نموده در آنجا نزول اجلال فرمودند. در همان مکان تشریف داشتند و زنهای قم مخصوصاً علویات به خدمت آن حضرت می رسیدند و از وجودآن حضرت استفاده می کردند تا بعد از 17 روز از دنیا رحلت فرمودند. عبادتگاه حضرت معروف به «ستّیه» در میدان میر قم معروف است .

بیست و پنجم ربیع الاول

جنگ دومة الجندل

در این روز در سال پنجم هجری در زمان پیامبر گرامی (ص) غزوۀ دومة الجندل اتفاق افتاد .

در اراضی «دومة الجندل» گروهی از اشرار همدست شده و به کاروانها حمله می کردند . پیامبر گرامی (ص) سبع بن عرفطه غفاری را روز 25 ربیع الاول در مدینه به جای خود قرار داد، و با هزار رزمجو بیرون آمدند تا به آن نواحی رسیدند . راهزنان چون متوجه آمدن آن حضرت شدند، فرار کردند. مسلمانان اموال آنان را برداشتند و در بیستم ربیع الثانی وارد مدینه شدند.

عبد الرحمن بن ابی لیلی می گوید: من با ابوموسی اشعری از دومة الجندل عبور می کردیم . ابوموسی به من گفت : زمانی که با پیامبر (ص) به دومة الجندل رسیدیم آن حضرت به من فرمود «دراین مکان دو تن از بنی اسرائیل حکم به جور کردند، و به زودی در میان امت من دو تن در این مکان به جور حکم می نمایند.»

راوی میگوید: ابوموسی و عمرو عاص برای حکمیت در صفین به دومة الجندل رفتند و میان علی بن ابی طالب علیه السلام ومعاویه ملعون حکم کردند. بعد از ماجرای حکمین ابوموسی را ملاقات کردم و به او گفتم « مگرتو نبودی که از پیامبر (ص) چنین حدیثی را نقل کردی »؟! گفت: «و الله المستعان »!!!

صلح امام حسن مجتبی علیه السلام

قرار داد امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه ملعون در 25 ربیع الاول بوده ، و بعضی در 26 این ماه نقل کرده اند که شامل موارد زیر بود .

• به علی علیه السلام دشنام ندهند .
• خون شیعیان محترم و محفوظ بماند ،و حقوقشان پایمال نگردد.
• معاویه یک میلیون درهم بین یتیمان جنگ جمل و صفین تقسیم کند.
• امام علیه السلام معاویه را امیر المؤمنین نخواند
• معاویه باید بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) عمل کند .
• معاویه پس از مرگ ، خلافت را به دیگری واگذار نکند .

معاویه این شرایط و شرایط دیگر مربوط به حفظ اسلام به ویژه شیعیان را پذیرفت و جنگ پایان یافت . اما آن ملعون به هیچیک از شروط این قرار داد عمل ننمود ، بلکه خلاف تمام آنها عمل کرد.

ولادت خاتم الانبیاء ختم الاوصیاء حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم

و همچنین فرزند بزرگوارشان امام جعفر صادق علیه السلام

را به محضر صاحب الامر و زمان حضرت مهدی ارواحنا و ارواح العالمین

و رهبر بزرگوار وشیعیان و محبین حضرت

تبریک عرض میکنم

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم  می فرمایند:

انتظار الفرج با لصبر عبادة

انتظار فرج همراه شکیبایی عبادت است

ولادت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم

به اتفاق علمای شیعه ، در این روز هنگام فجر روز جمعه در مکه معظمه ولادت با سعادت حضرت سید الانبیاء محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم واقع شده است . ولادت آن حضرت با سلطنت انوشیروان عادل مقارن بود و در آن سال اصحاب فیل هلاک شدند.

نام آن حضرت را محمد (ص) و کنیۀ ایشان ابوالقاسم است . نام پدر بزرگوارشان حضرت عبد الله و نام مادر آن حضرت آمنه بنت وهب است.

هنگام ولادت ، نور از پیشانی آن حضرت لامع بود و بوی مشک از ایشان ساطع می گشت. نوری در آن شب از طرف حجاز ساطع شد و در تمام عالم منتشر گردید. تخت پادشان سرنگون شد ، و همۀ آنان در آن روز لال بودند و نمی توانستند سخن بگویند.

ملائکۀ مقرب و ارواح اصفیای پیامبران در هنگام ولادت آن حضرت حضور یافتند،و رضوان خازن بهشت با حوریان نازل شدند، و ابریقها و تشت ها از طلا و نقره و زمرد بهشت حاضر کردند و برای حضرت آمنه شربتها از بهشت آوردند که او آشامید. آن حضرت را بعد از ولادت به آبهای بهشت غسل دادند و به عطرهای فردوس معطر کردند.

معجزات ولادت  حضرت

در روز ولادت آن حضرت هر بتی که در هر جای عالم بود به رو در افتاد و چهارده کنگره از ایوان کسری فرو ریخت . دریاچۀ ساوه که آن را می پرستیدند خشک و بدل به نمکزار شد. در وادی ساوه که سالها بود کسی آب در آن ندیده بود آب جاری شد . آتشکدۀ فارس که هزار سال خاموش نشده بود در شب ولادت آن حضرت خاموش شد . علم کاهنان و سحر ساحران باطل گردید. و طاق کسری از میان به دونیم شد که تا امروز نمایان است .

هنگام ولادت آن حضرت این ندا را از آسمان شنیده شد : « جاءالحق و زهق الباطل ، ان الباطل کان زهوقاً »

خصوصیات حضرت

هرگز مگس بر بدن مبارک آن حضرت نمی نشست .هر گاه چشم مبارکشان خواب بود دلش بیدار بود ، و می دید و می شنید چنانکه در بیداری می دید و می شنید. حضرت از قفای خود چنان می دید که از پیش روی می دید.

بر هر حیوانی که سوار می شدند هرگز پیر و لاغر نمی شد . آن حضرت حماری به نام یعفور داشتند . هر زمان که فرمان می دادند فلان مرد را حاضر کن ، به در خانه اش می رفت و سر بر در می کوفت و به اشاره او را حاضر می ساخت.

از خصوصیات ولادت پیامبر گرامی (ص) آن بود که ختنه کرده و ناف بریده و پاک از آلایش خون و غیره متولد شدند.

هنگام ولادت رو به کعبه به سجده افتادند، و چون سر از سجده برداشتند دست به سوی آسمان بلند کردند و به وحدانیت خدا و رسالت خود اقرار نمودند، و سپس نوری از ایشان ساطع گردید که مشرق و مغرب عالم را روشن نمود.

معجزات حضرت

پیامبر گرامی (ص) معجزات بسیاری داشتند که از جمله آنها

·         مستجاب شدن دعای آن حضرت در زنده شدن مردگان و بینا شدن کوران و شفا یافتن بیماران   

·         سخن گفتن آن حضرت با حیوانات .

·         آگاهی بر همۀ لغتها و قدرت بر سخن گفتن به همۀ آنها

·         مهر نبوت بر پشت مبارکشان جا گرفته بود و نور آن بر نور آفتاب زیادتی می کرد.

·         آب از میان انگشتان مبارکشان جاری شد، به قدری که جمع بسیاری سیراب شدند.

·         سنگریزه در دست مبارکشان تسبیح می گفت و مردم می شنیدند.

·         وجود مقدسشان در آفتاب سایه نداشت .

·         هر گاه آب دهان مبارک به چاهی می افکندند در آه چاه برکت به هم می رسید و پر از آب می شد . آب دهان مبارک را به هر صاحب دردی می مالیدند شفا می یافت

·         دست مبارک آن حضرت به هر طعامی می رسید با برکت می شد و از طعام کم جماعت کثیر را سیر می کردند .

·         هر گاه به زمین نرم راه می رفتند جای پایشان نمی ماند و هنگامی که بر سنگ سخت راه می رفتند اثر پای مبارکشان می ماند

·         و ...

روز ولادت حضرت روز شریف و با برکتی است که از قدیم الایام صالحین از آل محمد (ص) حرمت آن را نگه داشته اند،و حق این روز را ادا کرده و روزه گرفته اند . کسی که 17 ربیع الاول را روزه بگیرد خداوند متعال ثواب یک سال روزه را به او می دهد . در این روز صدقه دادن و زیارت مشاهد مشرفه و انجام خیرات و مسرور کردن اهل ایمان مستحب است  .

مرگ یزید بن معاویه لعنت الله علیه

در سال 64 هجری درشب چهادرهم ربیع الاول یزید بن معاویة بن ابی سفیان در سن 39 سالگی یا 37 سالگی به درکات جحیم شتافت . اقوال دیگر در مرگ یزید دوازدهم و پانزدهم ماه است.

مادر یزید میسون دختر بجدل کلبی است . او کسی است که غلام پدر خود را بر خود متمکن ساخت وبه یزید ملعون بارور شد .از همین جاست که طبق فرمایش ائمه علیهم السلام قاتل امام حسین علیه السلام ولد الزناست که این کلام شامل شمر

 عمر سعد ، ابن زیاد و غیر آنها نیز می شود.

او شارب الخمر، قمار باز ، میمون باز، ناکح با محارم، صاحب اشعار کفرآمیز، و تارک الصلواة بود . او بود که واقعه جانسوز کربلا را به وجود آورد و امام حسین علیه السلام و اهل بیت علیهم السلام و اصحاب آن حضرت را به شهادت رساند و امام زین العابدین علیه السلام و عمۀ سادات حضرت زینب علیها السلام و دیگر علویات و فاطمیات را با آن وضع در کوچه  و بازار به اسارت برد .

او بود که خانۀ خدا را خراب کرد و پردۀ کعبه را سوزانید . همچنین او بود که در واقعۀ حره در مدینه کشف ستر زنان مهاجر و انصار کرد، و سه روز مال و جان و ناموس مردم را بر سربازان خود حلال کرد. بعد از این ماجرا فرزندانی به هم رسیدند که پدر معینی نداشتند. بعد از آن قتل و غارتی در مدینه شد و حرمت حرم شریف نبوی هتک گردید و مردم را داخل حرم مطهر کشتند.

در علت مرگ او چند قول است : یکی اینکه به بلای ناگهانی هلاک شده است .شیخ صدوق می فرمایند: یزید شب با حال مستی خوابید و صبح او را مرده یافتند در حالیکه بدن او تغییر کرده مثل آنکه قیر مالیده شده باشد . بدن نحسش را در باب الصغیر دمشق دقن کردند .

احمد بن حنبل و جماعتی از اهل تسنن لعن یزید را تجویز کرده اند و عده ای از آنان معتقد به کفر یزید هستند و

ابن جوزی کتابی بر رد یزید نوشته است .

در این روز زیارت امام حسین علیه السلام مناسب است .

مرگ موسی خلیفۀ عباسی لعنت الله علیه

دراین روز و به قولی در 15 و 18 ربیع الاول موسی الهادی فرزند مهدی عباسی به درکات جحیم شتافت. در همان شب هارون خلیفه شد و مأمون نیز به دنیا آمد. خلافت موسی الهادی یه سال و سه ماه طول کشید و 25 یا 26 سال عمر کرد. او به قساوت قلب و قلت رحم و خشونت طبع و شرارت نفس مشهور بود .

سید بن طاوس درمهج الدعوات روایت میکند که موسی الهادی لشکر فرستاده حسین بن علی بن حسن مثنی بن امام حسن مجتبی علیه السلام صاحب فخ را با اصحابش شهید کرد، و سر او را با اسیران به نزد او آوردند،چون نظرش بر آن سر افتاد اشعاری خواند.

پس اسیران را یکی پس از دیگری می آوردند، و او بعد از سرزنش و توبیخ امر به قتل آنها می کرد. در یک روز جماعتی از اولاد امیر المؤمنین علیه السلام را به قتل رسانید و طالبیین را دشنام می داد تا رسید به نام مبارک امام موسی بن جعفر علیه السلام نسبت به آن حضرت بد گفت و فریاد کشید که حسین صاحب فخ خروج نکرد مگر به امر موسی بن جعفر علیه السلام چون او صاحب وصیت در این خانواده است . بخدا قسم او را به قتل می رسانم . خدا بکشد مرا اگر او را زنده بگذارم و خدا بکشد مرا اگر او را عفو کنم واگر نبود که سفاح و پدرم مهدی فضایل بسیار در حق جعفر بن محمد از کثرت علم و دین و فضلش برایم نقل کرده اند، هر آینه قبر او را می شکافتم و بدن او را به آتش     می سوزانیدم.

علی بن یقطین نامه ای از بغداد برای حضرت کاظم علیه السلام فرستاد و صورت حال را شرح داد. چون نامه به حضرت رسید، اهل بیت و شیعیان خود را خبر کردند و فرمودند: رأی شما در این باب چیست ؟

عرض کردند : صلاح این است که شما خود رااز این جبار ظالم پنهان دارید. حضرت فرمودند: اول نامه ای که از عراق بیاید متضمن خبر مرگ موسی الهادی است و چنان شد که آن حضرت خبر دادند.

آغاز وجوب نماز

در سال اول هجرت در این روز نماز در حضر و سفر واجب شد .

ورود پیامبر گرامی (ص ) به مدینه

در غروب این روز پیامبر گرامی (ص) بعد از هجرت از مکه وارد مدینه طیبه شدند، و در قبا نزول اجلال فرمود و منتظر ماند تا امیر المؤمنین علیه السلام به ایشان ملحق شد ، و سپس وارد مدینه شدند. این درحالی بود که در 4 ربیع الاول پیامبر (ص) در مسیر هجرت از غار ثور بیرون آمده به طرف مدینه حرکت فرمودند.

مرگ معتصم عباسی

در پنجشنبه دوازدهم ربیع الاول سال 227 هجری دوساعت از شب گذشته ، معتصم عباسی در سامرا به هلاکت رسید. سبب مرگش آن شد که حجامت کرد و سپس تب کرد و همان تب به جهنم شتافت .

از بزرگترین جرائم او شهادت رساند امام جواد علیه السلام است .

مدت خلافت او 8 سال و 8 ماه و 8 روز بود و هشتم از خلفای بنی عباس بود. او 8 پسر و 8 دختر داشت و 8 قصر بناکرد. معتصم مردی ظالم بود و از علم و ادب و نوشتن بهره ای نداشت . او به سادات خصوصاً بزرگان آنها اذیت های بسیاری روا داشت ، و در دوران حکومتش علاقۀ زیادی به ساخت بنا داشت.

مرگ احمد بن حنبل

در این روز در سال 241 هجری احمد بن حنبل رئیس فرقۀ حنبلی ها در بغداد از دنیا رفت ، و در همان شهر دفن شد . جدّ او ذوالئدیه و رئیس خوارج نهراوان است ، که به دست امیر المؤمنین علیه السلام به درک فرستاده شد . بنابر قولی مرگ او در ربیع الثانی است .

ازدواج پیامبر گرامی علیه السلام با حضرت خدیجه علیها السلام

پیامبر گرامی (ص) 15 سال قبل از هجرت با حضرت خدیجه کبری علیها السلام ازدواج نمودند. از احادیث شیعه و اخبارعامه معلوم می شود که حضرت خدیجه بنت خویلد بن اسد، در علم و اطلاع به کتب آن زمان معروف بوده است . او از زنان قریش ، علاوه بر کثرت اموال و املاک و تجاراتی که داشت به عقل و کیاست نیز مزیت داشت و در آن زمان ایشان را طاهره مبارکه، سید، نسوان و ملکۀ بطحاء می گفتند. او از کسانی بود که انتظار قدوم پیامبر گرامی (ص) را می کشید و همیشه از علما علائم نبوت آن حضرت را جویا می شد.

هنگامی که خدمت پیامبر (ص)شرفیاب شدند، اول از مهر نبوت سؤال کردند و آن را زیارت کردند و اشعار فصیح ایشان در مدح رسول گرامی (ص) و کمال محبتش به آل عبدالمطلب مشهور است که کاشف از علم وادب و محبت ایشان است . در همان روزی که آن حضرت مبعوث به رسالت شد جناب خدیجه (س) ایمان آوردند.

حضرت خدیجه علیها السلام از مال خویش ومیراثی که به ایشان رسیده بود به صورت مضاربه تجارت می نمودند. چندی نگذشت که از بزرگان تجار شدند به گونه ای ه هشتاد هزار شتر زیر بار تجارت ایشان بودند و هر روز اموال ایشان زیادتر میشد. بر بام خانۀ ایشان قبّه ای از حریر سبز با طنابهای ابریشم با تمثالی چند بودکه این علامت جلالت آن مخدره بود.

افراد زیادی مانند عقبة بن ابی معیط و ابن ابی شهاب که هر یک چهار صد کنیز و غلام خدمتکار داشتند، و ابوجهل و ابوسفیان و دیگر بزرگان عرب آن روز به خواستگاری آن حضرت آمدند؛ ولی آن حضرت قبول نفرمودند. سرانجام خود ایشان پیشنهاد ازدواج به پیامبر (ص) را دادند و این ازدواج با آداب و مراسم خاصی انجام شد .

خداوند دو پسر به نامهای قاسم و عبد الله و چهار دختر به نامهای ام کلثوم، زینب،رقیه و فاطمه علیها السلام به آن بزرگوار عنایت فرمود.

حضرت خدیجه علیها السلام بیست و چهارسال و یک ماه با پیامبر گرامی (ص) زندگی کردند و تا آن حضرت زنده بودند پیامبر(ص) همسر دیگری اختیار نفرمودند.

مرگ داود بن علی حاکم ظالم مدینه

داود بن علی عموی سفاح در مدینه د ردهم ربیع الاول به دعای امام صادق علیه السلام به هلاکت رسید. داود بن علی فرمان داد معلی بن خنیس که ازاصحاب امام صادق علیه السلام بود شهید کردند.

مرگ مالک بن انس

در این روز در سال 179 هجری مالک بن انس اصبحی،رئیس فرقۀ مالکی از مذاهب اربعۀ اهل سنت از دنیا رفت و در بقیع دفن شد . از خصوصیات او اینکه مدت سه سال بعد از مرگ پدرش در شکم مادر بود و بعد از سه سال به دنیا آمد!!؟

اولین خلافت غاصبانه معاویه

در این روز معاویة بن ابی سفیان در سال 41 هجری خود را به خلافت نشاند، و از مردم بیعت گرفت و او اولین خلیفه بنی امیه بعد از عثمان بود.

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

PRASIE TO MOHAMMAD AND MOHAMMAD DYNASTY

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم کن لولیک الحجة بن الحسن العسکری

صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه

الساعة و فی کل الساعة

ولیاً و حافظاًو قائداً

وناصراًو دلیلاًو عیناً

حتی تسکنه ارضک

طوعاًو تمتعه

فیها طویلاً

تقدیم به پیشگاه مولی صاحب الزمان ، قطب عالم امکان ،

 امام عالمیان ، ناموس دهر ، مدار عصر ، ولّی امر ،

حضرت بقیة الله ، حجة بن الحسن ،

صلوات الله و سلامه علیه ،

با امید دیدار چهرۀ تابناکش

در آروزی به پایان رسیدن

 دوران غم بار غیبتش

و با انتظار روز ظهور

 مقدّسش

آغاز امامت حضرت مهدی ارواحنا و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء

را به تمام شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام

تبریک عرض میکنم

انا بقیة الله فی ارضه والمنتقم من اعدائه

منم باقیمانده حجتهای الهی در زمین ،منم انتقام گیرنده از دشمنان خداوند

بار خدایا .. حق را یاری رسان و باطل را نابود گردان ، که براستی باطل نابود شدنی است ،از شیعیان و یارانم کسانی را بر من وارد گردان که مایه روشنایی دیده باشند و سبب  تقویت و پشتگرمی ، و آنان را در پناه و امان خویش قرار ده به حق مهربانیت ای مهربانترین مهربانان .

                                                                      الامام المهدی (عج) – البحار 94/378

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور         کلبه احزان  شود  روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده  حالت به  شود  دل بد مکن          وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

دلهای مشتاق در انتظار مقدم کسی می طپدکه شمع وجودش

محفل آرای بزم وجود است و دریای جودش

روح بخش هر موجود که

بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء

شیفتگان هر بامدادبا یاد او سر از خواب بر می دارند

و شبانگاهان از هجر روی او دیده تر می سازند

که این ستاره تابان از پس پرده غیبت به درآید

وخاک مقدمش توتیای دیده دلدادگان شود

آغاز امامت حضرت ولی عصر (عج)

آغاز امامت حضرت صاحب الامر علیه السلام و غیبت صغری آن حضرت پس از شهادت امام عسکری علیه السلام است که تنها فرزند آن حضرت بودند .

این روز عید شیعه و اولین روز امامت و خلافت آخرین خلیفه و حجت بر حق، منجی عالم بشریت حضرت بقیه الله الاعظم علیه السلام در سال 260 هجری است.

ولو أن أشیاعنا و فّقهم الله لطاعته علی اجتماع من القلوب فی الوفاء علیهم ،لما تأخر عنهم الیمین بلقائنا و لتعجّلت لهم السّعادة بمشاهدنتا علی حقّ المعرفة و صدقها منهم بنا ، فما یحبسنا عنهم إلا یتّصل بنا مّما نکرهه ولا نو ثره منهم .

اگر شیعیان ما – که خداوند آنان را بر طاعت خویش توفیق دهاد – در پایبندی به عهدی که با آنان بسته شده است هم دل می بودند و نسبت به ما حقیقتاً و براستی معرفت داشتند میمنت دیدار ما از آنان به تأخیر نمی افتاد و به زودی سعادت دیدارمان نصیب ایشان می شد . پس تنها چیزیکه آنها را از دیدار ما محروم می سازد کارهایی است که از آنها به ما   می رسد وما آنها را خوش نداریم و از آنان نمی پسندیم .

                                                                                      امام مهدی (عج) البحار الانوار 53/177

چند وظیفه ما  نسبت به امام زمان (عج)

فراهم آوردن مقدمات ظهور امام زمان با تقویت انقلاب اسلامی و پیروی از مقام معظم رهبری

در خواست کردن ازخدابرای ثابت قدم بودن درراه امام زمان وحفظ دین وایمان درزمان غیبت

به یاد امام بودن بویژه در روزهای دوشنبه , پنجشنبه و جمعه ها

خواندن دعاهای مربوط به ایشان مانند دعای ندبه و عهدو...

تازه نمودن عهد و بیعت با امام زمان (عج) در هر روز

غمگین بودن و گریه کردن در فرا ق امام زمان (عج)

به دست آوردن رضایت و خشنودی امام زمان (عج)

ذکر فضایل و مناقب امام زمان (عج) برای دیگران

صبر و شکیبایی نمودن بر سختیها در زمان غیبت

اظهار اشتیاق نسبت به دیدار امام زمان (عج)

مایوس نشدن در زمان غیبت امام زمان (عج)

کسب معرفت نسبت به امام زمان (عج)

محبت داشتن نسبت به امام زمان (عج)

ادای حق امام زمان (عج) مانند خمس

فرستادن صلوات برای امام زمان (عج)

تعیین نکردن وقت برای ظهور امام

اطاعت کردن از امام زمان (عج)

عرض سلام و اردات به ایشان

در حالت انتظار بودن حضرت

خدمت کردن به ایشان

و ...

روایتی برگزیده و پرمعنا دربارۀ ولایت

الحسین بن محّمدٍ  ، عن معلّی بن محمّدٍ ، عن محمّدٍ بن جمهورٍ قال:

حدّثنا یونس ، عن حمّادبن عثمان،عن الفضیل بن یسارٍ ، عن أبی جعفرٍ(ع)قال:

إنّ الله عزّوجلّ نصب علیّاً علیه السلام علماً بینه و بین خلقه ، فمن عرفه کان مؤمناً و من أنکره کان کافراً من جهله کان ضالاً و من نصب معه شیئاً کان مشرکاً و من جاء بولایته دخل الجنّة.

فضیل یسار از  حضرت باقر علیه السلام روایت کرده که فرمودند:

همانا خداوند عزتمند میان خود و آفریدگانش علی علیه السلام را برای پیش منصوب کردپس هر کس او را بشناسد مؤمن ، و هرکس انکارش کند،کافر

 هرکس به او جاهل باشد گمراه و آن که به همراه او دیگری را منصوب کند ، مشرک  و هرکس با ولایت او آید به بهشت در آید .

                                                                                           اصول کافی جلد 2 /369

قتل عمر بن خطاب لعنت الله علیه

در آخر شب نهم ربیع الاول سال 23 هجری عمر بن الخطاب از دنیا رفته است ، و قول اهل سنت روز چهارشنبه 26 ذی الحجه است.

این روز روز شادی اهل بیت علیهما السلام و ملائکه و ساکنان اعلی علیین و دوستان امیر المؤمنین  علیه السلام و اولاد طاهرین ایشان است چرا که در این روز نفرین  حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا(س) به اجابت رسید. روزی عظیم الشان است و روز سرور شیعه و عید بزرگ آنهاست . حضرت رسول (ص) این روز را عید قرار داده و امر کرده است که مردم نیز عید قرار دهند و اعمال آن را به جا آورند.

کسی که در این روز انفاق کند، خداوند او را می آمرزد. در این روز  اطعام برادران دینی و خوشبو کردن آنان و توسعه بر اهل و عیال و پوشیدن لباس جدید و شکر گزاری به درگاه خداوند متعال و عبادت نمودن مستحب است .

فضیلتها و اسمهایی برای این روز ذکر شده که از جملۀ آنهاست . عید الله اکبر ، غدیر ثانی ، عید فطردوم ، روز فرح شیعه ، عید اهل بیت علیهما السلام ، روز قتل منافق، روز قبولی اعمال ، روز پیروزی مظوم ، روز دوستی مؤمنین ، روز پرهیز ازکبائر ، روز نابودی ضلالت و گمراهی ، روز شکر گزاری.

ماجرای قتل عمر

عمربن خطاب به دست ابولؤلؤ که نامش فیروز و غلام مغیرة بن شعبه بود، چند ضربه خنجر خورد که منجر به مرگ او شد. بنابر مشهور هنگامی که ابولؤلؤ ضربه ها را بر عمر زد و خواست فرار کند، عده ای مانع شدند و 12 نفر را مجروح کرد که شش نفر آنها مردند.

ماجرا از این قرار بود که بعد از تکبیر نماز ابولؤلؤ جلو آمد ، و ضربه ای بر کتف و ضربه ای دیگر بر خاصره عمر زد. عمر افتاد، و عده ای جمع شدند و او را به خانه اش بردند.نزدیک بود خورشید طلوع کند که نماز را عبدالرحمن بن عوف با مردم خواند .

عمر در بستر مرگ

هنگامی که عمر را به خانه بردند مقداری نبیذ آوردند واو خورد ولی قسمتهای ضربت خورده خارج شد و معلوم نشد از کجا خارج شده زیرا با خون هم رنگ بود. لذا عده ای گفتند : خلیفه شیر بخورد زیرا سفید است و معلوم می شود.شیر را خورد و از محل ضربه ها خارج شد . حاضرین برای دل گرمی گفتند :«مانعی ندارد ضرری نمی زند»!اما ضربه های ابولؤلؤ کارگر شد و به خلیفۀ سابق ملحق شد . در روز سوم در کنار ابوبکر دفن شد .عمر مدت ده سال و شش ماه و چهار شب خلافت کرد. او اولین کسی بود که نام خود را امیر المؤمنین گذاشت، و ابوموسی اشعری اولین نفری بود که او را در منبر به این نام خطاب کرد .

بدعت عمر برای آیندۀ خلافت

عمر به ابن عباس گفت : این خلافت را به چه کسی واگذار کنم؟ او علی بن ابی طالب علیه السلام را پیشنهاد کردو گفت: شجاعت و فضیلت و قرابت وسبقت در اسلامش معلوم است . عمر گفت در طبع اومزاح است !ابن عباس گفت :دربارۀ عثمان چه می گویی ؟ عمر گفت: اگر او خلیفه شود بنی امیه را برگردۀ مردم مسلط می نماید .

ابن عباس گفت : در مورد طلحه چه میگویی ؟ عمر گفت: مردی متکبراست و پیامبر را با کلامی که روز نزول آیه حجاب گفت آزرده است . او هنگام نزول آیه حجاب گفته بود « وقتی از دنیا برود ما زنانش را به عقد خود در می آوریم »

ابن عباس گفت : دربارۀ زبیر بن عوام چه میگویی؟ گفت : او مرد شجاعی است ولی بسیار بخیل است . مردی بدخور و مفسد است ، که گاهی انسان و گاهی کافر است . در مورد سعد و قاص گفت :مردی متکبر ومتعصب است و به کار خلافت نمی آید.ابن عباس گفت: در مورد عبد الرحمن نظرت چیست ؟ عمر گفت: او مرد ضعیف القلبی است.

عمر هنگام مرگ خلافت را به شوری واگذار کرد و ابوطلحه انصاری را طلبید و به او گفت : بعد از مرگ من با پنجاه نفر از انصار با شمشیرهای کشیده شش نفر را در خانه عایشه حاضر کنید : علی بن ابی طالب علیه السلام عثمان ، طلحه ، زبیر، سعدبن ابی و قاص، عبدالرحمن بن عوف . آنگاه سه روز انها را مهلت دهید، وبعد از آن اگر چهار یا پنج نفر بر نظری متفق شدندو دویا یک نفر مخالفان آنان بودند ، مخالفین را به قتل برسانید، و اگر سه نفر نظری داشتند و سه نفر نظر دیگری داشتند، آن طرف که عبد الرحمن بن عوف در اوست مقدم بدارید وسه نفر دیگر را گردن بزنید، و اگر بعد از سه روز بر امری نفاق نکردند ، هر شش نفر را گردن بزنید.

شوری بعد از مرگ عمر

بعد از مرگ عمر خانۀ عایشه تشکیل شد ، وزبیر بن عوام پسر صفیه حق خود را پسر دایی خود امیر المؤمنین علیه السلام بخشید ! طلحة بن عبیدالله هم حق خود را به عثمان بخشید !! سعدبن ابی قاص هم حق خود را به عبدالرحمن بن عوف بخشید. عبدالرحمن به مسجد آمد و در جمع اصحاب به امیرالمؤمنین علیه السلام عرض کرد: من بیعت میکنم با شما به این شرط که عمل کنی به کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) وروش ابوبکر و عمر ! امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند : بلکه طبق کتاب خدا و سنت پیامبر (ص) واجتهاد و رأی خود عمل میکنم .

عبدالرحمن این کلمات را سه بار به عثمان گفت ، و عثمان قبول کرد. بار سوم عبدالرحمن با عثمان بیعت کرد و دیگران هم بیعت کردند.غیر از بین هاشم و جمعی از بزرگان صحابه مثل عمار بن یاسر و مقداد بن اسود که بیعت نکردند.

اینک جا دارد چند سؤال مطرح شود:

1- در جنگ حدیبیه و جاهای دیگر چه کسی به پیامبر گرامی (ص) اعتراض کرد؟

2- چه کسی نسبت هذیان به پیامبر گرامی (ص) داد؟

3- چه کسی در خانۀ امیرالمؤمنین علیه السلام را آتش زد و گفت «قصد دارم خانه را با اهلش بسوزانم ،اگر چه فاطمه (س) در آن باشد؟

4- چه کسی محسن بن علی علیه السلام را کشت؟

5- چه کسی به قنفذ دستور داد تا به دختر پیامبر گرامی (ص) تازیانه بزند؟

6- چه کسی قبالۀ فدک را از حضرت صدیقه طاهره (س) گرفت و جسارت به صورت مبارک آن حضرت کرد؟

7-اولین کسی که دست روی دست گذاشتن را در نماز احداث کرد که بود؟

8- چه کسی گفت همۀ مردم از من باسواد ترند حتی پیرزنها ؟

9- از چه کسی هرگاه سوال می کردند و در جواب فرو می ماند، می گفت :اشتغال به دلالی و خرید و فروش، مرا مانع از یاد گرفتن مسائل شد؟

10- چرا هنگامی که شخصی از کوزه خلیفه خورد مست شد ؟!

و...

قتل عمربن سعد

عمربن سعد فرماندۀ ظالم لشکر یزید در این روز به دست مختار ثقفی به درک واصل شد .

بسم الله الرحمن الرحیم

«اللهم عجل فرجه و مخرجه وانصرنا به نصراًعزیزا»

ماه ربیع الاول سرور و حزن را با هم در خود جای داده است روزهای این ماه پر خاطره  از شادی و اندوه اهل بیت علیهما السلام است ، که ذیلاً به تفصیل آنها می پردازم .

خبرهای خوشی همچون ولادت پیامبر گرامی اسلام (ص) لیلة المبیت و هجرت پیامبر (ص) ورود حضرت به مدینه  آغاز امامت امیر المؤمنین علیه السلام پس از شهادت پیامبر گرامی اسلام (ص) ولادت امام صادق علیه السلام آغاز امامت حضرت ولی عصر (عج) پس از شهادت پدر بزرگواشان حضرت امام حسن عسکری علیه السلام روزهای بیاد ماندنی این ماه است . ازدواج پیامبر گرامی (ص) با حضرت خدیجه علیها السلام و ورود حضرت معصومه (س) به قم روزهای دیگری است که خاطره های خوشی را بر جای گذاشته است . مرگ عمربن خطاب لعنه الله علیه و یزدبن معاویه و عمربن سعید برگهای دیگری از دفتر شادی اهل بیت علیهم السلام در این ماه است .

آغاز وجوب نماز ، عمود دین اسلام روز دیگری است که هیچگاه فراموش نخواهد شد .

از سوی دیگر واقعۀ وحشتناکی در این ماه رخ داده که سر آغاز همۀ مصائب اهل بیت علیهم السلام است و آن هجوم به خانۀ وحی پس از دفن بدن مطهر پیامبر(ص) است . اولین روز خلافت غاصبانۀ معاویه ، ورود اهل بیت امام حسین علیه السلام به شام ( بنا بر قولی ) تخریب کعبه توسط یزید لعنة الله علیه نیز از آثار شوم سقیفه است که در این ماه رخ داده است شهادت امام حسن عسکری علیه السلام وفات حضرت سکینه علیها السلام نیز از حوادث این ماه است.

از جنگهای پیامبر گرامی اسلام جنگ بنی النضیر و جنگ دومة الجندل در این ماه بوده است .همچنین صلح امام حسن علیه السلام در این ماه اتفاق افتاده است .

مرگ موسی خلیفۀ عباسی ، معتصم عباسی ، داود بن علی حاکم ظالم مدینه ، مالک بن انس و احمد بن حنبل نیز در این ماه به وقوع پیوسته است .

تقویم ماه ربیع الاول

اول ربیع الاول

1- دفن بدن مطهر پیامبر گرامی اسلام (ص)

در نیمه شب اول ربیع بدن مطهر خاتم الانبیاء و المرسلین را امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام دفن فرمودند .

مصیبت و فاجعۀ رحلت پیامبر گرامی (ص) از یک طرف و بی احترامی به آن حضرت و توجه نداشتن مردم به غسل و کفن و دفن حضرت از طرف دیگر،داغهایی بود که بر دل مبارک امیر المؤمنین علیه السلام سنگینی می کرد. چنانکه با یاد تلخ آن روزها فرموده اند : «آیا بدن شریف پیامبر (ص) را رها می کردم و او را دفن ننموده برای خلافت و سلطنت بعد از او نزاع می کردو »؟!

شیخ مفید می فرمایند:«اکثر مردم در دفن پیامبر گرامی (ص) حاضر نشدند و نماز بر آن حضرت نخواندند ، چه اینکه بین انصار و مهاجرین مشاجره درامر خلافت بود. اعمش میگوید:پیامبرشان از دنیا رفت و مردم هم و غمی نداشتند جز آنکه عده ای بگویند:«امیر از ماست » و طایفۀ دیگری بگویند :«امیر از ماست »

هنگام رحلت پیامبر گرامی (ص) مغیره خطاب به ابوبکر و عمر گفت:اگر بعداً با مردم کاری دارید آنها را دریابید . لذا ابوبکر و عمر هنگام دفن پیامبر گرامی اسلام (ص) حاضر نبودند ، بلکه میان دیگران بودند که در سقیفه برای خود امیر انتخاب می کردند و قبل از انکه کنار بدن حضرت حاضر شوند، بدن مطهر دفن شد.

عبدالله بن حسن میگوید: به خدا قسم ابوبکر و عمر بر پیامبر (ص) نماز نخواندند ،و سه روز بدن مبارک آن حضرت دفن نشد ، ولی با این همه اهل سقیفه مشغول کار خود بودند .

حضرت باقر علیه السلام می فرمایند: مردم روز دوشنبه و شب سه شنبه را بر بدن آن حضرت نماز میخواندند ،و عموم مردم حتی خواص و نزدیکان حضرت بر بدن مبارک نماز خواندند، اما هیچ یک از اهل سقیفه بر غسل و کفن ودفن حضرت حاضر نشدند. امیرالمؤمنین علیه السلام بریده اسملی را برای خبر دادن نزد انان فرستاد ، ولی اعتنایی نکردند و بعد از دفن آن حضرت بیعت آنان هم تمام شد.

عایشه لعنت الله علیه در این باره اقراری دارد که جالب توجه است. او گفته است :«بخدا قسم ما از دفن پیامبر (ص) با خبر نشدیم تا اینکه صدای بیل و کلنگ را در شب چهارشنبه از حجره آن حضرت شنیدم » یعنی بعد از دفن متوجه شدیم.

2- لیلة المبیت

شب اول این ماه پیامبر گرامی (ص) از شر کفار از مکه به مدینه هجرت کردند . در آن شب آقا و مولایمان امیر المؤمنین علیه السلام جان نثاری فرموده به جای رسول گرامی اسلام (ص) در بستر ایشان خوابیدند، چه اینکه کفار قریش قصد کشتن حضرتش را داشتند. به این مناسبت آیه «و من الناس من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» « از مردم کسی هست که جان خویش را در راه رضایت خداوند می فروشدو خدابربندگان مهربان است» در شأن علی بن ابی طالب علیه السلام نازل شد.

درشبی که امیر المؤمنین علیه السلام به جای پیامبر گرامی(ص) خوابیدند به حضرت جبرئیلو میکائیل خطاب رسید که من بین شما دونفر برادری قرار دادم و عمر یکی از شما را بیش از دیگری قرار دادم و کدامیک از شما ایثار می کند که عمر طولانی از آن دیگری باشد؟ هر دو عمر طولانی را اختیار کردند.

خطاب آمد :«به زمین نگاه کنید و ببینید که چگونه علی بن ابی طالب علیه السلام حیات خود را به برادرش پیامبر گرامی (ص) ایثار نموده و جای او خوابیده و جان خود را فدای جان او نموده است و به زمین بروید و او را از دشمنان حفظ کنید » آنان آمدند و جبرئیل بالای سر امیر المؤمنین علیه السلام و میکائیل سمت پاهای آن حضرت نشست و ندا کرد :«بخ بخ من مثلک یابن ابی طالب ، خداوند در جمع ملائکه به تو مباهات فرمود » اینجا بد که آیۀ شریفۀ « و من الناس

من یشری نفسه ابتغاءمرضات الله ...» نازل شد .

3- هجرت پیامبر گرامی اسلام (ص)

پیامبر گرامی (ص) 13 سال پس از بعثت به مدینه طیبه هجرت فرمود.

4- هجوم به خانۀ وحی

در این روز اولین هجوم به خانۀ امیر المؤمنین علیه السلام صورت گرفت . هنگامی که امیرالمؤمنین علیه السلام متوجه غسل و کفن و دفن پیامبر گرامی (ص) شد وغاصبین خلافت در سقیفه بودند،در شب چهارشنبه که اول ربیع الاول بود بدن مبارک آن حضرت را دفن فرمودو طبق وصیت پیامبر (ص) متوجه جمع آوری قرآن شد . آن حضرت فرموده بودند: « علی جان، تا سه روز از خانه خارج مشو وقرآن را جمع آوری کن ...»

در این ایام سه باربه منزل آن حضرت هجوم آورده اند :

- بار اول در روز اول ربیع بود که برای بیعت آمدند و آن حضرت فرمود که قسم یاد کرده ام که تا جمع قران تمام نشود از خانه بیرون نیایم و انان بازگشتند . پس از ان امیرالمؤمنین علیه السلام شبها صدیقه طاهره و حسنین علیهما السلام را بر در منازل اصحاب می بردند و طلب یاری می نمودند .

- بار دوم هفت روز بعد از دفن پیامبر(ص) بود که زبیر و عده ای دیگر در منزل امیرالمؤمنین علیه السلام جمع شده بودند. آن روز زبیر شمشیر کشید تا عمر را بکشد .

- بار سوم به منزل هجوم آوردند ،و پس از آتش زدن در منزل و ضرب و جرح صدیقة طاهره علیها السلام و کشتن حضرت محسن علیه السلام امیرالمؤمنین علیه السلام را با دست بسته بیرون بردند.

5- مسمومیت امام عسکری علیه السلام

امام حسن عسکری علیه السلام در اثر زهر مسموم شدند و بیماری حضرت آغاز گردید . بنابرقولی شهادت امام حسن عسکری علیه السلام در سال 260 هجری در چنین روزی بوده است، و به قولی دیگر در چهارم ربیع الاول وبه قولی در هشتم ریع الاول بوده است .

سوم ربیع الاول

تخریب کعبه توسط یزید لعنت الله علیه

در سال 64 هجری به دستور یزید ملعون خانۀ کعبه را با منجنیق خراب کردند . این فاجعه یازده روز قبل از هلاکت یزید به وقوع پیوست .

پنچ ربیع الاول

وفات حضرت سکینه علیها السلام

حضرت سکینه علیهاالسلام دختر امام حسین علیه السلام 56 سال پس از واقعه کربلا ، در شب پنجم ربیع الاول سال 117 هجری در مدینه وفات کردند.

مادر ایشان حضرت رباب علیهاالسلام است که با هم در واقعۀ کربلا حضور داشتند و همراه با اسرا به کوفه وشام رفتند.

در صبح رحلتشان محمدبن عبدالله چهارصد دینار عطر و عود خرید و پیرامون تابوت ان حضرت در مجمره ها سوزانید .خالدبن عبدالملک حاکم مدینه که درنظر داشت با به تعویق افتادن تشیع جنازه بر اثر گرمی هوا به بدن مطهر جسارت شود گفت :«صبر کنیدمن برای نماز خواندن بر جنازه می آیم » ولی نیامد .

لذا جنازه مبارک آن حضرت تا شب دفن نشد . پس از آن حضرت سجاد علیه السلام – و به قولی یحی بن حسن علیه السلام و به قولی محمد بن عبدالله– بر جنازه آن حضرت نماز خواندند و آن حضرت را با احترام به خاک سپردند.